Hoofdmenu
Verkiezingen
Bestuurlijke zaken
Columns/Weblog
Contact/Lid worden
PDF Print E-mail

  

GEWOON DOEN !
 
 
 

Verkiezingsprogramma 2010
 
 
 
Burger Partij Amersfoort (BPA)
de enige echte lokale partij in Amersfoort
 
 
De BPA is de enige echte onafhankelijke partij van de gemeente Amersfoort. De BPA heeft geen enkele binding of relatie met een landelijke politieke partij. Dat betekent dat de BPA zich alleen bezighoudt met Amersfoort en geen last heeft van landelijke kopstukken, landelijke partijproblemen en lastige instructies en boodschappen vanuit landelijke partijbureaus. Wij varen onze eigen koers en die is uitsluitend gericht op de belangen van de inwoners van Amersfoort!
 
Het sociale gezicht van de BPA
De BPA is een sociale partij. Juist ook in deze tijd van een zware economische crisis is sociale politiek vereist met bijzondere aandacht voor mensen die buiten hun schuld in de (financiële) problemen komen. Dat geldt voor werklozen en werkzoekenden, ondernemers in de problemen, alleenstaande ouders met kinderen, alsmede ouderen die alleen van hun AOW of een klein aanvullend pensioen moeten rondkomen. De BPA is dus een partij voor de ge

wone man en is solidair met de minst draagkrachtige. Dat bewees de BPA de afgelopen 8 jaar in de gemeenteraad. De BPA kwam steevast op voor de minima en leverde belangrijke bijdragen aan actieve gemeentelijke armoedebestrijding. De BPA stond en staat pal voor een betere op de behoeften afgestemde ouderenzorg en gezondheidszorg. De BPA kwam en komt in het geweer als individuele inwoners vastlopen in de bureaucratische molen en kon vele mensen met raad en daad terzijde staan. De BPA kiest actief voor het behoud van betaalbare huurwoningen, maar ook de bouw van goedkope starterwoningen en stimuleren van zelfbouw door inwoners.  BPA ziet de nadelen van een doorgeslagen privatisering en ondernam daartegen ook actie, zoals in het geval van de BV SRO. Maar de BPA legt ook nadruk op de eigen verantwoordelijkheid van mensen. En verzet zich tegen een overheid die over de hoofden van de burgers en ondernemers heen bepaalt wat goed voor de stad, de bedrijven en de inwoners is.
 
 
De BPA is ombudspartij
Bij de BPA vindt men geen politieke carrièremakers, die baantjes najagen in de landelijke politiek. De gemeenteraadsleden van de BPA (nu: zes raadsleden) zijn er “slechts” om de belangen van de inwoners te behartigen en doen niet mee aan het baantjesnetwerk en provinciale en landelijke spelletjes. Wel weet de BPA de wegen te vinden naar de landelijke politiek als dat voor een zaak noodzakelijk is. Zo hebben verschillende ministers al brieven ontvangen van de BPA over zaken in Amersfoort die niet door de beugel konden.
Het College van B&W is onlangs nog door de Minister van Binnenlandse Zaken, op aandringen van de BPA, terechtgewezen over het lekken van geheime grondinformatie door een topambtenaar aan bevriende projectontwikkelaars. Dat kostte onze stad 10 miljoen euro aan geraamde winst.
 
De BPA reageert direct op vragen/klachten/-opmerkingen en ideeën van inwoners. De fractie- of bestuursleden nemen snel contact op en bespreken de zaak. Op deze wijze hebben we de afgelopen jaren honderden inwoners geholpen en met raad en daad kunnen bijstaan. Deze ombudsfunctie van de BPA wordt door de inwoners, die vaak ontevreden zijn over de afhandeling in het stadhuis, zeer gewaardeerd.
 
De BPA heeft in de afgelopen jaren dankzij tips van burgers zeer veel kwalijke kwesties bij College van B&W aan de kaak gesteld. En veel veranderingsvoorstellen en initiatiefvoorstellen ingediend. Op deze wijze houdt de BPA het College, de gemeenteraad en de ambtenaren scherp in de gaten en maken wij als BPA werk van onze controlerende functie.
 
De wethouders en de partijen, die elkaar sinds jaar en dag de handen vasthouden, zijn daar niet blij mee, omdat zij graag alles “onder elkaar” willen regelen*. De BPA staat voor openheid en transparantie. Dat blijven we doen als de BPA gaat meebesturen in Amersfoort!
 
Vriendjespolitiek
Meerdere concrete tips van verontwaardigde burgers kreeg de BPA over door de gemeente onteigende boerderijen en panden die voor een zacht vriendenprijsje aan oud-ambtenaren en SRO-medewerkers werden verhuurd. Het onderzoek dat volgde sprak vergoelijkende taal. Maar conclusie was toch dat een fiks aantal woonpanden inderdaad tegen huren ver onder de marktwaarde door (oud)ambtenaren werden bewoond. Dit in afwachting van een nieuwe definitieve bestemming, die veelal nog jaren op zich liet/laat wachten. Vriendjespolitiek dus. Dat gebeurde ook bij een oud-wethouder en inmiddels ex-provinciaal gedeputeerde van de PvdA. De BPA stelde diens illegale bouw en bedrijfsmatig gebruik van een grote schuur bij zijn villa in het landelijk gebied van Stoutenburg aan de kaak. Het onderzoek dat volgde was onvolledig en het college kwam zelfs met een nieuw bestemmingsplan dat in het voordeel werkte van de illegale bouw. De BPA stond volstrekt alleen in de gemeenteraad met haar amendement om elk bestemmingsvoordeel uit te sluiten …
 
Bestuurscultuur
In Amersfoort is een bestuurscultuur ontstaan die zich kenmerkt door:
  • het “ons kent ons”gevoel: wij lossen dat wel even samen in het stadhuis op
  • arrogantie: “wij weten wel wat goed is voor de burgers, overleg is niet nodig!”
  • het continue inhuren van externe “specialisten”, dat veel geld kost ( 30 miljoen euro per jaar!!) en democratische controle onmogelijk maakt
  • het (bureaucratisch) tegenwerken van partijen en groeperingen die meer openheid en transparantie willen realiseren
 
De BPA zal de bestuurscultuur inzet maken van de besprekingen over de bestuursperiode 2010-2014. Een drastische wijziging in de bestuurscultuur is nodig en het initiatief moet worden genomen door het toekomstige College van B&W in samenwerking met de gemeenteraad. De BPA is van mening dat er niet alleen voor de verkiezingen, maar 4 jaar lang goed geluisterd moet worden naar de inwoners van de stad. Bij veel raadsleden van andere politieke partijen leeft de opvatting dat zij na de verkiezingen voor 4 jaar namens de burgers spreken en dat zij de burgers zo weinig mogelijk hoeven te betrekken bij zaken die hen aangaan.
 
De BPA veroordeelt deze arrogante wijze van politiek bedrijven. Ook zal de macht van het ambtelijk apparaat aan banden gelegd moeten worden. Door hoge ambtenaren mandaat op beleidsterreinen te verstrekken voor een bepaalde periode (waardoor de gemeenteraad monddood wordt gemaakt) raakt de politiek de controle, het zicht en de invloed kwijt op wat er zich in het stadhuis afspeelt.
 
De gemeenteraad is het hoogste orgaan in de gemeente en de raadsleden moeten de ambtenaren kunnen controleren. Daarin mag de raad niet beknot worden door veel te ver doorgeschoten ambtelijke mandaten en managementcontracten. Het belangrijke budgetrecht van de raad (de raad bepaalt de uitgaven) heeft uitsluitend betekenis met een transparante en stuurbare gemeentebegroting.
 
Politieke cultuur en … “projecten”
In de afgelopen jaren is het een gewoonte geworden om veel subsidie ( gemeenschapsgeld) te verstrekken aan allerlei organisaties, waarin de gevestigde politieke partijen hun stokpaardjes kwijt kunnen. Ze schrijven dan een mooi plan en ontvangen tonnen aan subsidie. Na afloop maken ze een mooi verslag en dat was het dan.
 
Er dient een eind te komen aan het lukraak uitgeven van projectgelden. Doelen en effecten dienen vooraf helder geformuleerd en gemeten te worden en bij wanbeleid en wanprestaties van de projectorganisaties dienen (vooraf vastgelegde) sancties genomen te worden.
 
Gewoon doen
De BPA:
  • is onafhankelijk van de landelijke politieke partijen en de daarbij behorende cultuur van ambitieuze politici en politieke carrièrejagers
  • heeft een sociaal gezicht, komt op voor de gewone man en vrouw en is solidair met de minst draagkrachtigen
  • ontwikkelt een eigen, op Amersfoort gericht, beleid en is niet gebonden aan landelijke items en stokpaardjes
  • pakt problemen zakelijk aan: doet onderzoek, praat met betrokkenen, bepaalt criteria, beoordeelt, communiceert helder en evalueert na afloop
  • is kritisch op de “eigen” cultuur van gemeenteraad en ambtenaren
  • vindt burgers belangrijker dan ambtenaren, gemeenteraad en stadhuisgewoonten en staat voor een drastische aanpak van de huidige arrogante bestuurscultuur
  • formuleert heldere standpunten en staat voor duidelijke communicatie naar de burgers
  • is wars van vriendjes- en wandelgangenpolitiek: alles transparant in de openbaarheid
  • is een alerte en actieve partij die altijd reageert op burgers en initiatieven en de dialoog aangaat met iedereen
  • zal alle projecten kritisch bezien en toetsen aan effecten en doelen; de tijd van weggeven van belastinggeld aan politieke stokpaardjes is als het aan de BPA ligt echt voorbij
  • is een betrouwbare partij die niet regelmatig verandert van standpunt, maar die consequent haar standpunten naar voren brengt en doet wat ze zegt!
  • is een partij die staat voor een planmatige en tijdige betrokkenheid en inspraak van burgers bij zaken die hen direct raken
  • is een partij die graag haar verantwoordelijkheid wil nemen en wil deelnemen aan het plaatselijke bestuur
  • een partij voor alle inwonersgroepen in Amersfoort en is een dynamische, betrokken, duidelijke en uitnodigende plaatselijke politieke partij!
De wethouders en de partijen, die elkaar sinds jaar en dag de handen vasthouden, zijn daar niet blij mee, omdat zij graag alles “onder elkaar” willen regelen*. De BPA staat voor openheid en transparantie. Dat blijven we doen als de BPA gaat meebesturen in Amersfoort
 
*Sinds 2002 (!) bestaat hetzelfde politieke samenwerkingsverband op het Amersfoortse stadhuis: PvdA, VVD, CDA, Groen Links en Christen Unie
 
1 - Op naar een veilig Amersfoort
 
De BPA zegt keihard nee tegen huftergedrag, wetsovertreders, fraudeurs, criminelen, huiselijk geweld, homo- of lesbohaters en religieuze fanaten, die geen respect weten op te brengen voor andersgelovigen of niet-gelovigen.
Niemand heeft het recht een ander overlast te bezorgen. En zeker niet als de veiligheid van lijf en goed van de Amersfoortse burger in het geding is. Nog teveel gaat het Amersfoortse veiligheids- en zorgbeleid uit van begrip voor overlastveroorzakers en daders van criminaliteit.
 
 
Solidariteit met goede mensen in de wijk
Met een beroep op solidariteit van buurtbewoners geeft de gemeente extra zorg en aandacht aan zorg en begeleiding aan junks, straatalcoholisten en (jongeren)groepen die amok maken en crimineel gedrag vertonen. Dat mondt uit in uiterst kostbare opvangvoorzieningen die een plaats moeten krijgen in buurten en wijken. Maar zou onze solidariteit niet in de eerste plaats moeten liggen bij de mensen in buurten en wijken die zich netjes en zich aan de wet houden? Bij de onschuldige ouderen en jongeren die het doelwit zijn van pestgedrag of het slachtoffer zijn van criminaliteit, vandalisme of agressie? Heel bont maakte het gemeentebestuur het met de gang van zaken rond het drugshostel in Liendert. Dit zou aan de Hogeweg komen. Maar de gemeente vestigde de hoofdin- en uitgang aan de Zwaluwenstraat, pal tegenover de woningen en appartementencomplexen van de buurt. Daardoor kunnen de verslaafden gemakkelijk de buurt intrekken, waar zich nu al verschillende dealerplekken bevinden. De BPA vindt dat een drugshostel niet thuishoort in een buurt.
 
Veiligheid kan niet zonder voldoende politiecapaciteit (vooral wijkagenten!) en andere toezichthoudende functionarissen, zoals buurtmentoren, bijzondere opsporingsambtenaren en gemeentelijke handhavers. Ook moeten er voldoende middelen zijn (denk aan camera’s en juridisch instrumentarium) om het veiligheidsbeleid efficiënt en doortastend te handhaven.
 
BPA: Burgernet voor veiliger buurt en wijk
De Burger Partij Amersfoort wil via een Burgernet naar meer veiligheid in Amersfoortse buurten en wijken. Burgernet is een landelijk initiatief, dat de laatste jaren met veel succes in andere gemeenten is ingevoerd. Bij Burgernet maakt de politie gebruik van een telefonisch netwerk onder buurtbewoners en ondernemers in de buurt. Na melding uit de buurt van een inbraak, beroving of een daad van zinloze agressie start de politie op basis van een goed signalement een Burgernetactie op. Buurtbewoners krijgen dus invloed op een politieactie en raken ook directer geïnformeerd.
 
Het kan en mag niet zo zijn, dat –zoals nog teveel het geval is- de gemeente met lege handen staat als hangjongeren in wijk en buurt de beest uithangen, drugs of alcoholmisbruikers de straat onveilig maken, geen snelheidscontrole mogelijk is in schoolomgevingen en kwetsbare woonbuurten. Kortom, crimineel en ander overlastgevend gedrag moet door de gemeente in samenspel met verantwoordelijke overheidsinstanties snel en effectief worden aangepakt.
 
Straatjeugd mag politie met verf bekogelen
Respect voor het gezag van ‘onze’ politie lijkt vaak volledig zoek. Maar is met name het management van de politie ook niet zelf de weg kwijt? Een goed gesprek met de overtreder prima natuurlijk, maar  schiet de politie niet zo ver door in de overlegcultuur dat doortastend en verbaliserend politieoptreden in de vergetelhoek raakt? Krijgen de politieagenten op straat respect door op gelijke voet om te gaan met Marokkaanse straatschoffies? Nee zegt de BPA. Zo nodigde in de wijk Schuilenburg de politie straatjongeren uit voor een dagje ‘paintball’. Een ‘levensecht’ spel waarbij je met verfpistolen op elkaar schiet!
 
Schaalvergroting niet effectief
De BPA zet haar speerpunten voor een betere lokale veiligheid in het kort op een rijtje:
  • Meer aandacht en begrip voor slachtoffers; minder voor daders;
  • een zichtbare wijkpolitie die de buurten en de bewoners op zijn duimpje kent;
  • door burgerinitiatieven als buurtpreventie, wijkwachten (burgerwacht) en buurtvaders burgers invloed geven;
  • veel meer inzetten op heterdaadbestrijding en de aanpak van buurtverloedering en criminaliteit door het instellen van burgernet (buurtalert in samenwerking met reguliere politie)
  • via het Veiligheidshuis Amersfoort betere samenwerking tussen handhavers
  • met gebiedsontzeggingen, Weekendarrangement (in cel opsluiten openbare amokmakers tijdens weekends), cameratoezicht en extra toezicht, het overlastgevende gedrag in de openbare ruimte aanpakken;
  • het aanstellen van extra bijzondere opsporingsambtenaren en handhavers;
  • het stimuleren en faciliteren van veiligheidsmaatregelen, zoals een politiekeurmerk voor de hele stad, goede verlichting rond woningen en bedrijven en subsidies voor inbraakpreventie;
  • cameratoezicht op criminaliteitgevoelige plekken, ook in buitenwijken en hot spots buiten de binnenstad;
  • mosquitos toestaan (ultrasoon geluidsgebruik) in hardnekkige gevallen van overlast in wijk en buurt door hangjongeren;
  • openbare publicatie van foto’s van veelplegers en notoire overlastveroorzakers`
  • het invoeren van een bestuursboeteregeling (ingevorderde boetes gaan niet naar rijk maar naar gemeente)
  • Mensen met alcohol-, drugs- of psychische problemen met meer drang richting hulpverlening dirigeren en meer inzetten op afkicken;
  • Geen drugshostels in woonbuurten, maar moeten op aanvaardbare plekken komen waar zij geen overlast veroorzaken
  • huftergedrag van jongere overlastveroorzakers niet belonen door extra subsidies of voorzieningen
  • jongerencentra en andere voorzieningen niet dicht maar juist open, ook in de schoolvakanties
  • de aanpak van kleine boefjes, (kinderen beneden de 14) die tot in de nachtelijke uren over straat rondzwerven en het aanspreken van hun ouders.
  • sportclubs die worden gesteund door de gemeente, hun accommodaties na schooltijd en in vakanties openstellen voor de jeugd uit de buurt en activiteiten organiseren
  • veiligheidstaken van deze stad door steeds verdergaande regionalisering niet verder van de stad af organiseren, maar juist dichter naar de inwoners en de wijken toebrengen (politie, GGD, brandweer, SRO, ROVA, rampenbestrijding, eerste hulpverlening, etc. etc.)
  • meer lokale zeggenschap voor de gemeenteraad en de burgers bij de inzet van veiligheidspersoneel en middelen en die richten op wijken en buurten;
  • voor de burgers aanspreekbare politieagenten en handhavers die heg en steg in stad en dorp weten;
  • meer lokaal veiligheidsbeleid, waarbij de linkerhand weet wat de rechterhand doet (geen met veiligheid strijdige infrastructuur of tijdelijke wegaanpassingen);
  • doorgaan met het BPA-initiatief betreffende gratis verstrekken van rookmelders voor woningen; een project dat landelijke navolging en erkenning heeft gekregen.
 
Politie, brandweer en veiligheidszorg
Een ander thema in het Veiligheidsbeleid vormt de hulpverlening brand, ongevallen en rampen (brandweer, veiligheidsregio, ambulances en regiopolitie). Ook op dit terrein deed de BPA politiek en maatschappelijk regelmatig van zich spreken.  De BPA verzet zich namelijk consequent tegen het steeds verder van de gemeente organiseren van lokale veiligheidstaken.
De huidige schaalvergroting door steeds verdere bureaucratisering van de regiopolitie, veiligheidsregio met regionale brandweer en GHOR biedt zo blijkt in de praktijk geen enkele garantie voor een betere hulpverlening op wijk en buurtniveau. En zoals de jongste gemeentebegroting leerde in het geval van de veiligheidsregio en brandweer: financieel voordeliger is de samenwerking ook niet.
 
Uit het BPA-klachtendossier
In een Amersfoortse serviceflat voor ouderen krijgen de nog zelfstandige wonende ouderen te maken met een crimineel duo dat via babbeltrucs zich toegang tot de woningen verschaft. Een 91-jarige bewoonster die het duo niet vertrouwt, zet beiden de kamer uit en belt het door de huismeester opgegeven algemene politienummer. En geeft een duidelijk signalement van de verdachten. De functionaris van het landelijke meldnummer weet niet wat zij met de melding aanmoet en zegt tegen de hoogbejaarde dame. “U belt met het landelijke nummer, kunt u beter niet even naar het politiebureau in Amersfoort gaan.”
Ook in ander opzicht komt de lokale zeggenschap ernstig in het geding. Neem belangrijke lokale vragen als op welke prioriteiten zetten we in Amersfoort onze politie, brandweer en GGD in, de capaciteit moet naar onze Amersfoortse behoefte zijn. Verdergaande professionalisering ja, maar dat moet samengaan met herkenbaarheid van en waardering voor lokale brandweermensen, inclusief vrijwilligers, politieagenten en andere hulpverlenend en toezichthoudend personeel. Nu lopen veel burgers vast in de bureaucratie die schaalvergroting met zich meebrengt
2 - Wijk en democratie
 
Op het Amersfoortse stadhuis berust nu al acht jaar de regerende macht bij dezelfde politieke coalitie*. En houdt de stad, de inwoners en de ondernemers in een politiek verambtelijke wurggreep. De BPA wil daar met uw steun van af. In buurt, wijk en stad is meer verfrissende en creatieve invloed van burgers en ondernemers nodig.
 
Dat vraagt om gezonde kritische raadpleging/invloed van de burgers op het gemeentebeleid. En de gemeentelijke en ambtelijke organisatie daarvan. De BPA haakt niet alleen permanent actief in op acties/klachten/-initiatieven uit wijken en buurten, maar streeft ook actief naar veel meer invloed van de burgers op het beleid.
 
Afgaande op signalen die de BPA van burgers krijgt en de politieke ervaringen die onze partij zelf opdoet: het is droevig gesteld met de invloed van burgers op stadhuisbeslissingen en de zeggenschap van bewoners over eigen straat en buurt. Naast de ijzeren regeergreep van de politieke elite, komt dat grotendeels ook doordat veel gemeentelijke beleidsmakers en wethouders zichzelf zien als experts. De regerende politieke elite ziet zichzelf als exclusief beslissingsbevoegd over zaken die bewoners en bedrijven in hun belangen en woon- en werkomgeving raken.
 
Uit het participatiedossier
De BPA verzette zich fel tegen de in de nieuwe gemeentelijke participatierichtlijnen vastgestelde bevoegdheid van gemeentelijke projectleiders/ambtenaren om in inspraaktrajecten af te wijken van inspraakresultaten. Als deze niet in overeenstemming zijn met de mening van de ‘zwijgende meerderheid’; de opvattingen dus van mensen die hebben ingesproken, mogen ambtelijke projectleiders in de inspraakresultaten opzij zetten. De betreffende ambtelijke mening kan dus de inspraakuitkomsten terzijde stellen, zonder dat dit met toetsbare waarborgen of een protocol is geborgd.
 
Het vertrouwen van de burgers in de Amersfoortse politiek is ook laag omdat de politiek niet bereid of in staat is om serieus te luisteren naar kritiek op vastgesteld beleid. En dat komt doordat de meeste Amersfoortse raadsleden opereren vanuit het beginsel van de representativiteit (vertegenwoordiging).
 
Uit het participatiedossier
Zo verklaarde de lijsttrekker van een coalitiepartij dat de burgers in die richtlijnen geen invloed op beleidsbeslissingen behoren te krijgen omdat raadsleden door en namens de burgers gekozen zijn als hoeders van het algemeen belang. Dat gebeurde in de gemeenteraad in het voorjaar van 2009 tijdens de discussie over nieuwe participatierichtlijnen. Inspraakkaders die dus ook al ambtenaren de bevoegdheid geven van de inspraakresultaten af te wijken!
 
Op grond van dat staatsrechtelijk beginsel van vertegenwoordiging zijn veel raadsleden van mening dat zij als gekozen volksvertegenwoordiger voor vier jaar het zelfstandig mandaat van de kiezers hebben om te bepalen wat goed voor stad, wijken en buurten is.
Zij vinden dat meebeslissen door burgers, gevaren inhouden voor het openbaar bestuur, trekken de deskundigheid van burgers over complexe zaken in twijfel en zijn bang voor het overheersende eigenbelang van burgers, het zogenaamde ‘not-in-my-backyard’ syndroom (burgers die tegen alles zijn wat hun achtertuin wijzigt). Maar de BPA is op basis van haar tien jaar lange omgaan met protesterende, insprekende en meedenkende burgers de absolute mening toegedaan, dat
 
  • Betrokken en insprekende burgers juist vaak veel meer deskundigheid hebben dan ambtenaren, die vaak ook de lokale situatie niet kennen
  • Meedenkende burgers nagenoeg altijd voldoende oog en begrip hebben voor het algemeen belang dat speelt
  • Inbreng van burgers en actief meedoen tot betere kwaliteit van plannen en besluiten leidt en in veel gevallen tot een goedkopere en praktisch beter inpasbare situatie kan leiden
  • Een transparante en eerlijke inspraakprocedure tot een groter draagvlak leidt
  • Door het invloed geven aan burgers de discussie niet beperkt blijft tot de elite van de beleidsmakers en de wethouders en raadsleden maar een brede publieke discussie veroorzaakt (de mensen in de straat praten er met elkaar over)
De BPA vindt dat participeren en meedoen van burgers in alledaagse gemeentedemocratie veel verder moet gaan dan alleen meepraten. Meepraten, meedenken en meedoen, moet ook leiden tot invloed en meebeslissen. En zelfs in bepaalde gevallen tot zelfstandig beslissen, zoals bij veel beheerszaken in straat en buurt. Denk bijvoorbeeld het groenbeheer, het onderhoud van de buurt, de besteding van het buurtbudget voor inrichting en activiteiten.
 
Dat verlangt een heel andere opzet van gemeentelijke wijkteams, wijkplatforms, buurt aan tafel of hoe het wijkoverleg ook verder heten mag. Nu zijn het vaak vrijblijvende praatsessies waarbij bewoners geen zicht hebben op de uitvoering van gemaakte afspraken. En weten buurtbewoners vaak ook niet wie het ambtelijk aanspreekpunt is. Er moet een ambtenaar komen die in dienst staat van het wijkoverleg (de bewoners dus) en die de bevoegdheid heeft op het stadhuis knopen door te hakken. Een ambtelijk verlengpunt van het buurtoverleg, dat op het stadhuis vastgelopen afspraken/acties weet vlot te trekken.
 
Uit het BPA-dossier:
Een uiterst betrokken Liendertbewoner is al 12 jaar actief in het wijkbeheerteam, nu bewonersplatform van zijn wijk. Hij zegt: “Inderdaad al 12 jaar praat en denk ik met de bewoners van mijn buurt mee over wat er in de wijk speelt en overleg ik dat met de gemeente in het wijkoverleg. Maar al twaalf jaar wordt er niet naar me geluisterd”.
Dorpsraad voor Hoogland en Hooglanderveen
Voor de dorpen Hoogland en Hooglanderveen wil de BPA naar overlegvormen waarbij elk dorp zijn eigen dorpsraad krijgt. Deze dorpsraden krijgen de bevoegdheid de gemeenteraad en het college gevraagd en ongevraagd te adviseren over kwesties die in beide dorpen spelen.
 
Ook kunnen de dorpsraden zelfstandige beslissingen nemen over het beheer van de openbare ruimte in het dorp. Een speciaal aangestelde ambtelijke manager staat in dienst van de dorpsraad en moet zorgen voor goede ambtelijke lijnen naar het stadhuis. En heeft de bevoegdheid en opdracht toe te zien op een accurate uitvoering van door de dorpsraden opgestelde adviezen/besluiten.
 
Meer zeggenschap in wijk en buurt
Het ingestelde en lopende wijkoverleg in de Amersfoortse wijken tussen bewoners en gemeente moet op de schop omdat dit thans veel te vrijblijvend is. Een overleg per buurt op maat is wenselijk waarbij korte lijnen bestaan tussen buurt en stadhuis. Ook hier moet één ambtelijke uitvoerder het aanspreekpunt voor de bewoners zijn en als secretaris/adviseur deel uitmaken van het wijkoverleg. Voorts moet een goede afstemming bestaan tussen wijkmeldpunt (niet opheffen dus zoals deze coalitie* wil) en wijkoverleg. Op die manier komt het wijkorgaan aan de weet welke bewonersklachten uit de buurt langs andere weg bij de gemeente binnenkomen en wat daarmee gebeurt.
 
Amersfoort heeft een referendumverordening, maar deze is zo omslachtig en complex dat burgerinitiatieven voor het opzetten van referenda nog niet hebben plaatsgevonden. De BPA vindt dat referenda bij kunnen dragen aan de noodzakelijke democratische vernieuwing van het openbaar bestuur in Amersfoort. De referendumverordening moet daarom veel toegankelijker worden gemaakt en de uitkomsten van een referendum moeten ook veel beter worden geborgd waardoor het referendum een zinvol instrument wordt.
 
*Sinds 2002 in dezelfde coalitie: PvdA, VVD, CDA,GroenLinks en ChristenUnie
 
Gewoon doen
De BPA gaat voor:
  • drastische democratische vernieuwing en meer zeggenschap voor inwoners en bedrijven in wijk en buurt;
  • weg met de elitaire regeermentaliteit op het stadhuis
  • een heel andere opzet van gemeentelijke wijkbeheerteams en andere buurtoverlegvormen
  • het nauwer bij het gemeentebeleid betrekken van de buurtcomités die door de wooncorporaties zijn ingesteld;
  • meer (overleg)invloed voor stads- en buurtondernemers en hun vertegenwoordigende overlegorganen;
  • ambtenaar in dienst van het wijkoverleg met de bevoegdheid om de naleving van wijkafspraken op het stadhuis af te controleren c.q. af te dwingen
  • de dorpen Hoogland en Hooglanderveen krijgen een eigen dorpsraad met vastgelegde bevoegdheden
  • goede efficiënte werkafspraken tussen wijkmeldpunten en wijkoverlegorganen;
  • iedere wijk een eigen wijkaccommodatie als democratisch, sociaal en WMO-steunpunt;
3 - Naar een gezonder, schoner en duurzamer Amersfoort
De Burger Partij Amersfoort (BPA) wil geen mooie woorden maar concrete daden in het lokale milieubeleid. De groene keuzes die onze partij op tal van milieukwesties in de gemeenteraad maakte, getuigen van een uitgesproken groenbeleid. Maar wel een duurzaam milieubeleid zonder politieke stokpaardjes!
 
De BPA schroomt niet slecht uitgevoerd gemeentelijk milieubeleid op onorthodoxe wijze aan de kaak te stellen. Het streven naar een gezondere, schonere en duurzamere stad moet worden gevoed door het besef dat deze milieudoelstelling ook een economische doel heeft. Klimaatverandering is weliswaar een wereldwijd probleem maar moet ook op lokaal niveau tot aangepast duurzaam beleid leiden.
 
Groen heeft tevens duurzame economische waarde. Groene stroom en duurzame huizen- en kantorenbouw levert niet alleen vermindering van CO2 op maar op den duur ook besparing van woon- en exploitatielasten. Wel pleit de BPA voor realisme in het milieubeleid en doet daarom niet mee aan ambities of doelstellingen, die een politiek doel hebben en/of op onjuiste gronden burgers en bedrijven benadelen.
 
Dubbel gepakt door wijkverwarming
Bijvoorbeeld een duurzame energiedeal tussen gemeentebestuur en energieleverancier Eneco. Ruim 2000 huishoudens in De Laak en De Velden in de wijk Vathorst betrekken hun warmte-energie niet via gaslevering maar via een warmtekrachtcentrale (WKK) van Eneco. Voor deze bewoners blijkt de levering van duurzame energie vooral een duurkoop te zijn. Deze vorm van duurzame energie is namelijk uitsluitend voor Eneco lucratief, niet voor de duurzame huizenkoper, die omdat gemeente en energiebedrijf een aanvechtbaar verrekeningssysteem hanteren, dubbel de rekening betaalt. Het woord DUURzaam krijgt dan wel een hele bijzondere betekenis!!

 De BPA roeide met haar uitgesproken milieustandpunten de laatste 8 jaar vaak tegen de stroom van de coalitie* en de raadsmeerderheid in.

Kritisch omgaan met zendmasten
Zo zette de BPA met een raadsinitiatiefvoorstel UMTS, in samenspraak met onder meer SP, het actiecomité Hoogland en andere burgers die zich bewust zijn van de mogelijke gevaren van UMTS en hoogspanningsmasten, hoog in op het stellen van criteria en grenzen aan het plaatsen van zendmasten. Geen zendmasten in de nabijheid van scholen, woningen en andere gevoelige woon- en speelobjecten bijvoorbeeld. De BPA organiseerde bijeenkomsten en politiek overleg om tot een breed draagvlak voor de voorstellen te komen, tot nu toe helaas zonder beleidsresultaat. En ook voor de hoogspanningsmast in Nieuwland laat de gemeente het afweten.
 
In heel veel belangrijke milieukwesties maakte de BPA als politieke partij al in een heel pril stadium principiële groene keuzes in het bestrijden van milieubedreigingen. Denk maar aan het spraakmakende jarenlange verzet tegen het mammoetbaggerdepot van afvalverwerker Smink, de BPA-steun voor een zo groen mogelijk Beekdal en Park Randenbroek ( en dus geen bebouwing van de Elisabethlocatie), het groen houden van het landelijk gebied in Amersfoort Noord boven de Laak, behoud en bescherming van het eeuwenoude cultuurlandschap in Hoogland-West (en dus geen golfterrein), de handen af van de Groene zone in Hooglanderveen, of het actieve verzet tegen de komst van een 25-meter hoge woontoren in Stoutenburg. De Burger Partij Amersfoort stelt zich achter burgerinitiatieven voor een schoon en beter stadsmilieu en vertaalt dat in politieke voorstellen in de gemeenteraad.
 
De BPA handelt in het milieubeleid vanuit het uitgangspunt dat de burgers van Amersfoort vrijuit moeten kunnen ademen zonder overlast van fijnstof, geluidhinder en andere vormen van milieuoverlast zoals elektromagnetische straling. Een gezond milieu geldt zowel voor het leven in de stad als voor het binnenmilieu (woningen, verpleeghuizen, appartementen, kantoren, en scholen). Een leefbaar milieu is de eerste voorwaarde voor gezond wonen werken en recreëren in Amersfoort. De BPA bepleit wel realisme in de milieuambities en een uitvoeringsbeleid, dat ook waarmaakt wat aan de burgers en bedrijven wordt beloofd. Dat wil bijvoorbeeld zeggen dat de BPA wel actieve politieke steun geeft aan maatregelen die milieuoverlast van het autoverkeer terugdringen maar niet meedoet aan het autootje pesten op ideologische gronden zoals in bepaalde politieke kringen gebeurt. De gemeente heeft een belangrijke rol bij de uitvoering van het Nederlandse klimaatbeleid en het terugdringen van menselijk gedrag dat bovenmatig bijdraagt aan de verwarming van de aarde.
 
Negatieve effecten onder ogen zien
Maar …. Het blijft met deze ambitieuze doelstelling steken in woorden en goede intenties. Technisch, bestuurlijk, ambtelijk en maatschappelijk is er onvoldoende sturing op deze ambitie en geen toezicht/controle. Milieutechnische vernieuwingen kunnen bovendien ondanks de goede bedoelingen volkomen verkeerd uitwerken. Dat leerde in Vathorst de ervaringen met balansventilatiewoningen.
Gezinnen werden ziek door het gebrek aan frisse lucht. De BPA trok zich het lot aan van gedupeerde kopers en huurders en stelde het gemeentelijk beleid aan de kaak. Hoewel sprake is van een landelijk probleem, liet/laat de gemeente zich bij het zoeken naar de oorzaken van haar slechtste zijde zien. Klagers stonden vrijwel machteloos, bouwvergunningen bleken niet gecontroleerd, grondig (luchtfilter)onderzoek werd bestuurlijk gefrustreerd, metingen niet correct uitgevoerd …
 
De gemeente hanteert de ambitie dat Amersfoort in 2030 klimaatneutraal moet zijn en bijvoorbeeld voor Vathorst hanteert de gemeente een lagere energieprestatienorm (EPC) voor woningen dan landelijk. Hoe lager de EPC hoe energiezuiniger de woning.
 
Ook op het gebied van de gezondheid heeft de BPA initiatieven ontplooid. De gemeente is verplicht om het voorzorgsbeginsel toe te passen. Dit houdt kort door de bocht gezegd in dat er geen besluiten mogen worden genomen, die schadelijk kunnen zijn voor de inwoners (UMTS-masten, hoogspanningsmasten in de buurt van woningen, balansventilatie zonder ramen in woningen).
 
De BPA zet zich sinds jaar en dag in voor goed bewaken en controleren van de luchtkwaliteit in de buurt van de snelwegen. Goede metingen moeten aan de basis staan van beschermingsmaatregelen, rekenkundige meetmodellen geven geen realistisch beeld. DeBPA vindt dat er lokaal metingen gedaan moeten worden om de kwaliteit van de lucht langs de snelwegen vast te tellen. Dat vraagt in het bijzonder om de inzet van mobiele snuffelpalen in onze wijken gelegen aan de snelwegen. Voorstellen daartoe van onze kant werden tot nu toe afgewezen, maar dat zal de komende raadsperiode beslist moeten veranderen. Ook veel BPA-aandacht voor geluidhinder en de gemeentelijke bestrijding daarvan.
 
Al jaren is bekend dat hoge geluidsvolumes het gehoor kunnen beschadigen en tot psychische klachten kunnen leiden. Op evenementen zou niet meer dan de wettelijk vastgestelde grens geproduceerd mogen worden. Het aantal evenementen in Park Schothorst moet zeer drastisch worden beperkt, alleen de traditionele dorps- en wijkfeesten horen thuis op Park Schothorst. Ook moeten heldere keuzes worden gemaakt in de organisatie van stadsevenementen voor de binnenstad.
In de afgelopen jaren heeft de BPA zich sterk gemaakt voor het verbeteren van het binnenklimaat in een deel van de woningen van Vathorst. Door nieuwe technieken zouden de huizen energiezuiniger moeten worden. Dit systeem van balansventilatie leverde veel gezondheidsklachten op. Huisartsen stelden vast dat er veel te veel gezinnen waren met klachten over de luchtwegen en hoofdpijn. Ook legde de BPA de zere vinger op het blunderbeleid van de gemeente/SRO wat betreft het binnenklimaat van de scholencluster De Laak in Vathorst, waar zelfs een repareeractie van zeven ton niet tot een aanvaardbaar binnenklimaat in de schoollokalen leidde.  Wij van de BPA willen erkenning voor de mensen met gezondheidsklachten en oplossing van de problematiek.
 
Gewoon doen
 
  • Veel meer aandacht in toezicht/controle op het daadwerkelijk behalen van wettelijke/lokaal aangescherpte duurzaamheidnormen als de energieprestatienorm voor nieuwbouwwoningen en utiliteitsbouw;
  • Transparante en eerlijke voorlichting over nadelen van gemeentelijk beleid om voor burgers en bedrijven een geloofwaardige overheid te kunnen blijven zijn (balansventilatie scholen/woningen Vathorst; aanschaf niet duurzame gemeentecomputers; gebrek aan milieutoezicht; openbare straatverlichting die overdag blijft branden)
  • Stimuleer, regisseer en faciliteer de bouw van levensloopbestendige ( = zo bouwen dat woning aangepast kan worden aan toekomstige behoeften van bewoners), gezonde, veilige en duurzame woningen, gebouwen, buurten en wijken. Geef ruimte aan particuliere initiatieven (eigenbouw) en organiseer een duurzaamheidloket, waar burgers en bedrijven op weg geholpen worden met initiatieven;
  • Grondig overleg met bewoners en onderzoek naar mogelijkheden van vernieuwbouw alvorens besluit valt om te slopen. Ook uit oogpunt van milieu (denk aan flats Kelvinstraat e.o.) is onverstandig slopen bezopen
  • Hanteren van “vervuiler betaalt” principe consequent doorvoeren in gemeentelijke belastingtarieven (belonen van inwoners en bedrijven die werk maken van recycling; lagere belastingen/heffingen voor eenpersoonshuishoudens)
  • milieuhandhaving en milieuhandhavers niet centraliseren/regionaliseren maar door inzet van BOA’s en vergroten van de inbreng van burgers via meldpunten wijkbeheer toezicht/controle op milieu versterken
  • Behoud en versterking van het Beekdal van de Heiligenbergerbeek en het Park Randenbroek als groene long van de stad vormt een belangrijk milieuspeerpunt; geen bezuinigingen op de instandhouding en versterking van de Groene longfunctie van het Waterwingebied in Liendert en Rustenburg; geen verdere aantasting van de groengordel Soesterkwartier
  • Behoud en actieve bescherming van waardevolle stadsbomen en de aanplant van nieuwe bomen; geen kapvergunningplicht voor particuliere tuinen, wèl voor straten en openbare plantsoenen
  • Bewoners stimuleren voor groene initiatieven (zoals het ophangen van bloembakken door ondernemers in de binnenstad) en het onderhoud van groen in de wijk, zoals boomspiegels (het met groen beplanten van perkjes om de stadsbomen ). Geen gemeentelijke verboden maar een actieve gemeentelijke houding
  • Duurzame bouw en beheer van het stedelijke gebied; stimuleren van duurzame bouw- en milieu-initiatieven
  • Volkstuinen zijn van grote educatieve waarde en verkleinen net als natuurspeelplaatsen voor de jeugd van onze stad op heel praktische wijze de kloof tussen mens en natuur;
  • Actuele metingen van luchtvervuiling in onze wijken als meetinstrument boven het gebruik van rekenkundige modellen als norm voor het maatregelenbeleid. Controle van de milieuvervuiling en naleving van de milieunormen in Amersfoort met prioriteit voor Vathorst, Nieuwland, Kattenbroek, Dorresteijn, Liendert, Rustenburg en Randenbroek onder meer door mobiele snuffelpalen die luchtvervuiling registreren
  • Aanbrengen geluidsschermen langs Rijkswegen, met voorrang voor maatregelen langs de A 28 ter hoogte van Dorresteijn en Schuilenburg;
  • Geen bezuiniging op Amersfoortse kinderboerderijen
  • Goed en duurzaam milieugedrag van burgers en bedrijven (aanbieden minder afval, goede recycling, toepassen craddle tot craddle) belonen door lagere afvalstoffenheffing
  • Landgoed Schothorst verder uitbouwen (en niet afbouwen) als kenniscentrum voor milieu en duurzaamheid
  • Buurtbudgetten voor het schoonhouden van de wijk en meer buurtgroen in stand houden
  • De landelijke 75m2 groennorm dient als minimaal uitgangspunt in Amersfoort
  • Stadspark Schothorst is hoofdzakelijk bedoeld als groene recreatieruimte
  • Efficiënte invoering van het omgevingvergunningenloket dat digitaal een versnelde behandeling van vergunningaanvragen en vergunningverlening mogelijk maakt
  • Amersfoort gaat meedoen aan de Digitale Atlas woonomgeving 
  • Amersfoort gaat meedoen aan het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit, waarbij rond de Amersfoortse snelwegen projecten niet meer afzonderlijk worden beoordeeld maar in integraal verband. De beslissing over de door bestuurlijke Amersfoortse blunders noodzakelijke bebouwing van Vathorst-West behoort daartoe
  • Beter registreren, reageren en handelend optreden op meldingen/klachten van burgers met milieu- en gezondheidsproblemen
  • Erkenning en oplossingen voor mensen met gezondheidsklachten als gevolg van balansventilatie
  • Hinderlijke wateroverlast (riolering) terugdringen door maatregelen (o.a. Soesterkwartier Vermeerkwartier, Hoogland, Schuilenburg en Liendert). Meer aandacht voor milieuleefgebieden/ habitats in stedelijk beheer
  • Geen betonnen skeelerbaan op het ijsbaanterrein aan de Rubensstraat
 
*Sinds 2002 in dezelfde coalitie: PvdA,VVD,CDA, GroenLinks en ChristenUnie

4 - Zorg, Welzijn en Wijkontwikkeling
 
Volgens de BPA staat het nieuwe gemeentelijk beleid rond zorg en gezondheid (WMO) veel te ver van het bed van de Amersfoorters die hulp behoeven. De overheid stoot steeds meer zorgtaken af. En legt deze neer bij gemeente en burgers. Door wetgeving wordt zorg voor elkaar steeds belangrijker. Dat vraagt niet om nieuwe bureaucratische regeltjes van de gemeente, maar om voorzieningen, die zorg en hulp juist makkelijker maken.
 
De nieuwe Wet Maatschappelijke Opvang, kortweg de WMO, is een opzet om de samenhang in de wijken te vergroten en de zorg voor elkaar in goede banen te leiden.
 
De eerste voorbeelden daarvan zijn:
 
  • hulp bij het huishouden
  • hulpmiddelen voor mensen met een beperking
  • vervoer voor mensen die zich moeilijk kunnen verplaatsen
  • woningaanpassingen
 
In de loop van de jaren wordt het aantal taken uitgebreid. Er is bij de invoering door dit gemeentebestuur* teveel geluisterd naar instellingen, die hun eigen belangen hebben en niet naar de patiënten en cliënten, vindt de BPA.
 
Scootmobiel
De 76-jarige mevrouw D. uit Kattenbroek komt in aanmerking voor een scootmobiel. Maar de vrouw wil zo veel mogelijk blijven bewegen. En vraagt om een veel goedkopere elektrische fiets. Volgens de ambtenaar die de aanvraag behandelt, is dat niet mogelijk. Aanvraagster is namelijk ouder dan 75 jaar. En dan zeggen de regels: een dure scootmobiel of helemaal niets.
 
De gemeente krijgt voor de uitvoering van de WMO vele miljoenen van het Rijk. Dat geld is bedoeld om de taken van de Wet Maatschappelijke Opvang uit te voeren. Voordat de Wet werd ingevoerd, was er al duidelijk dat er door de gemeenten veel geld bespaard zou worden. Zo blijft er in de pot voor huishoudelijke hulp ruim een miljoen euro over. De BPA had graag gezien, dat het overgebleven geld voor de huishoudelijke hulp ook voor die taak ingezet zou worden. Maar wethouder en de hem steunende politieke partijen geven in de gemeenteraad niet thuis.*
 
Ook heeft de BPA vanaf het begin gesteld, dat ambtenaren door de telefoon niet kunnen beoordelen, wat de vragers aan thuishulp nodig hebben. Wij vinden een bezoek aan huis om de situatie te beoordelen nodig. Zo krijg je een compleet beeld van de problemen die opgelost moeten worden.
Verder gaat de hele wet uit van wijkgericht werken. De BPA zou dan ook graag zien, dat de hulp dan ook meer op wijkniveau georganiseerd wordt. Zo sluit het meer aan bij het vergroten van de samenhang in de wijk.
 
Geen keuze
Een bewoonster uit de wijk Nieuwland vroeg een verhoogd toilet aan. Die toestemming kwam er. Maar … de verhoogde tooilet bleek alleen in de kleur wit leverbaar. En de dame wilde graag de kleur blauw in overeenstemming met de kleur van haar badkamer. Zij stelde voor de meerkosten van 100 euro voor haar eigen rekening te nemen. Maar dit is volgens de regeltjes niet mogelijk. Het is de kleur wit of anders helemaal niets, ook niet als de aanvrager bereid is uit eigen zak bij te betalen.
 
Waar vroeger burenhulp heel gewoon was, neemt nu vrijwilligerswerk en mantelzorg een groot deel van die taken over. De gemeente zal hierin een belangrijke rol gaan spelen. De BPA wil af van bureaucratie en veel meer inzetten op zorg op maat en de regie aan de mensen zelf overlaten.
 
Om dit te bereiken is het volgens de BPA van belang, dat er in iedere wijk een herkenbaar en toegankelijke wijkvoorziening is waar mensen terecht kunnen. met vragen over zaken zoals over de WMO. Ook zou er in dat centrum plaats moeten zijn voor:
  • cursussen
  • sport en spel
  • de wijkagent en stadswachten
  • nieuw aan te stellen wijkwachten
  • centrum voor jeugd en gezin
  • wijkbeheerteam
 
Door de grote verscheidenheid aan mogelijkheden werkt dit drempelverlagend. Bovendien bevordert dit de samenhang in de wijk. Kennen en gekend worden is van groot belang voor een betrokken en sociale samenleving. Geen afbraak dus van wijkvoorzieningen zoals in deze bezuinigingstijd de regerende politiek op het stadhuis doet* maar opbouw en uitbouw.
 
De BPA vindt voorts dat er in elke wijk een plek moet zijn, waar coördinatie van het vrijwilligerswerk moet gebeuren. Vaak gaat het om kleinere dingen als hulp bij boodschappen doen, tuin bijhouden of een foto ophangen. Soms gaat het om grotere opdrachten zoals het ontlasten van mantelzorgers. Dat zou volgens de BPA ook meer op wijkniveau georganiseerd moeten worden. De BPA vindt dat in een betrokken en sociale samenleving ook sociaal geïsoleerde mensen en mensen met een beperking een volwaardige plek moeten krijgen en daar waar nodig ondersteuning.
 
WMO-loket in ieder wijkcentrum
Als je dagelijks voor je dementerende man of vrouw zorgt, is het fantastisch als je weet dat er in de buurt een beroep gedaan kan worden op vrijwilligers die voor een paar uur die taak van je overnemen. De BPA vindt dan ook dat er in elke wijk zo’n coördinerend punt moet zijn.
 
Dit alles vergt volgens de BPA een nieuwe frisse kijk op de functie van de oude wijkcentra. Zoals gezegd geen afbouw dus van bestaande wijkcentra zoals het stadhuis wil, maar juist het behoud en het vitaliseren daarvan.
 
De nieuwe taak zal meer komen te liggen op het bieden van mogelijkheden die door de bewoners van de wijk worden aangegeven. Waar mogelijk worden de bewoners ondersteund bij het organiseren van activiteiten.
De BPA zet al vanaf haar oprichting tien jaar geleden hoog in op een zorgzaam gehandicaptenbeleid. De BPA vond en vindt het een regelrechte blamage, dat onze partijpolitiek uiteindelijk alleen stond in de steun aan chronische patiënten die streden voor het behoud van een hydrotherapiebad.
 
Daar gaan we als gemeente niet over?
Daar gaan we als gemeente niet over … Hoe vaak krijgen bewoners en ook de BPA dat niet in het stadhuis te horen? Schrijnend. Bijvoorbeeld in de kwestie rond het hydrotherapiebad, waar de BPA zich voor inzet. Wekelijks maken honderden zwaar chronische patiënten Therapeutisch gebruik van het hydrotherapiebad, dat nu nog in het Meander (St. Elisabethlocatie) is ondergebracht. Maar – geloof het of niet - dit bad dreigt te verdwijnen in het nieuwe ziekenhuis aan de Maatweg. Samen met de patiënten vroeg de BPA het gemeentebestuur om daarover het overleg aan te gaan met het ziekenhuisbestuur. Maar zelfs een simpel overleg bleek een stap teveel voor dit gemeentebestuur en de zittende wethouder volksgezondheid. Met als reden: daar gaan we als gemeente niet over …Dit gemeentebestuur durft dat lokale gezondheidszorg te noemen? Wij als BPA hebben er eigenlijk geen woorden voor …
 
 
Gewoon doen
 
  • geen bezuinigingen op wijkwelzijnswerk, geen sluiting van wijkcentra en wijkmeldpunten, maar juist uitbouw daarvan
  • serieus nemen van de burgers
  • zorgvuldig omgaan met problemen en wensen van ouderen
  • werken aan een sociale, betrokken en zorgzame samenleving
  • Aandacht en zorg voor gehandicapten en chronisch zieken
  • Verslaafden niet ‘pamperen’ maar aandacht richten op afkicken
  • grotere sociale samenhang in de wijken
  • toegankelijke en herkenbare wijkvoorziening in elke wijk, niet alleen voor ontmoeting en activiteiten, maar ook voor het beantwoorden van vragen op velerlei gebied
  • meer politietoezicht en veiligheid in de wijken en de stad
  • ondersteunen van bewonersinitiatieven voor eengezonde leefomgeving
  • positief insteken bij wensen/acties op gebied van zorg en gezondheid, zoals de actie tot behoud van het hydrotherapiebad voor chronische patiënten;
 
*Sinds 2002 hebben dezelfde politieke partijen de regeermacht en leveren wethouders: PvdA, CDA, VVD, GroenLinks en ChristenUnie

5 - Naar meer aandacht en waardering voor ouderen
 
Het beeld van de gepensioneerde als hulpeloze bejaarde is volstrekt achterhaald. Vitale ouderen vormen het maatschappelijk goud van onze samenleving. Maar daar staat tegenover, dat ouderen na verlies van partner of vertrouwde woonomgeving in een sociaal isolement kunnen geraken. Eén van de meest onderschatte problemen van onze samenleving.
 
Ouderen, zo vindt de BPA, komen er in Amersfoort in het gemeentelijk beleid slecht van af. Is het niet merkwaardig (en onaanvaardbaar) dat de bezuinigingen in het wijkwelzijn met name op de oudere Amersfoorters afgewenteld worden? Kijk eens naar de keuzes die door de regerende coalitiepartijen gemaakt zijn bij de bezuinigingen voor de komende jaren.
Het zijn juist de activiteiten voor ouderen die het de komende jaren moeten ontgelden. En voor vele duizenden ouderen belangrijke ontmoetings- en activiteitencentra in de wijken als De Drietand, de Sleutel en Tandem in Soesterkwartier en het Katshuis in Kattenbroek staan op de tocht en dreigen te worden ingeruild voor sportkantine, kerk en moskee. 
 
 
Waar woonkompas faalt …
Een situatie die helaas maar al te vaak voorkomt. Na het verlies van de partner raakt de oudere weduwe of weduwnaar in een isolement. Naast rouwverwerking en behoefte aan steun dienen zich ook praktische kwesties aan. Zoals de wens om het grotere huis te verlaten voor een kleinere woning of appartement. Als het om een huurwoning gaat, kan Woonkompas vaak niet helpen. Immers veel weduwen of weduwnaars staan nog niet als woningzoekende ingeschreven. Een schrijnend persoonlijk én maatschappelijk probleem. Immers: een alleenstaande blijft tegen haar of zijn wens wonen in een te grote huurwoning.
En juist aan betaalbare grote huurwoningen bestaat een schreeuwende behoefte!
 
Opheffing staat vast voor alle  wijkmeldpunten, waar vooral ouderen met hun klachten en meldingen komen/kwamen. En kijk eens naar de belabberde uitvoering van de met zoveel poeha aangekondigde Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO).
Terechte klachten van ouderen over niet-correcte dienstverlening door Amant werden door de BPA vergeefs en beargumenteerd bij het gemeentebestuur aan de kaak gesteld. De BPA verzette zich gelukkig wel met succes tegen de invoering van ambtelijke indicaties, die louter op telefonische contacten met hulpbehoevende ouderen werden gebaseerd.
 
En hoewel ontzettend veel ouderen actief, mondig en zelfstandig zijn, los je veel problemen niet op door schaalvergroting, digitalisering zoals sms-alerts, werken met computers en telefonische centrales. Juist voor kwetsbare ouderen geldt: meer handen aan bed, veel sociale contacten, goed aanspreekbare gemeentelijke medewerkers en beschikbare 24-uurs hulp. De BPA gaat daarom voor zorg op maat voor ouderen in wijk en buurt
 
Regie in eigen hand
Zo veel mogelijk de regie voor eigen leven in eigen hand. En zorg op maat. Dat is wat de ‘moderne’ zelfstandige oudere het liefst wil. Een creatief ouderenbeleid dus waarin de gemeente de senioren niet dirigeert of betuttelt, maar wensen en inbreng respecteert en waardeert. En de gemeente gewoon handelt én doet!
 
De BPA is er daarom groot voorstander van dat ouderen die dat willen zolang mogelijk zelfstandig, in hun bestaande wijk of buurt in een gewoon koop- of huurhuis moeten kunnen wonen. Naast een zorgsteunpunt, moeten er in de directe omgeving ook voorzieningen voorhanden zijn, zoals openbaar vervoer, (wijk)winkels (supermarkt, drogist, kapper), dokter, tandarts, bibliotheek en sportaccommodaties.
Sluiting van bibliotheekfilialen zoals het stadhuis wil, is voor de BPA uit den boze.
 
Eenvoudig, maar het lukt maar niet …
Het al oudere echtpaar D. in Schothorst woont met heel veel plezier in een appartement aan het Valleikanaal. Hun appartement ligt op iets meer dan 100 meter van zorgcentrum De Koperhorst. In hun woning is een op de Koperhorst afgestemde technische voorziening aanwezig, maar die kan om de één of andere redenen maar niet worden aangesloten op de alarmvoorziening van de Koperhorst. Een (bijna) radeloze mevrouw D.: “Het lijkt zo gemakkelijk om het technisch rond te krijgen, maar ik ben al er twee jaar bij de instanties mee in de weer. Het lukt maar niet en we worden van het kastje naar de muur gestuurd. Nu mijn man een zwak hart heeft, wordt het voor onze gemoedsrust ook een klemmender probleem”.
 
De ervaringen in de wijk Kruiskamp, waar veel ouderen ervoor kozen hun (koop)woning te verruilen voor een (koop)appartement in eigen wijk, bewijzen het succes van deze aanpak. Maar dan moet de gemeente de populaire sociale ontmoetingspunten zoals de Drietand, waar de ouderen, komen praten, kaarten, sjoelen, biljarten of bingoën niet de nek omdraaien. En aan een ontwikkeling waarbij wijkbiebs en biebbus ingeruild worden voor één centrale moderne maar peperdure centrale bibliotheek op het Eemplein hebben deze ouderen ook niks.
 
Zorgzaam beleid voor kwetsbare ouderen
Uit onderzoek blijkt dat bijvoorbeeld slechts één procent van de senioren vanuit de bestaande wijk naar een wijk als Vathorst wil verhuizen. Daarom vindt de BPA het een slechte zaak om een zorgcentrum als Sint Pieters en Bloklands Gasthuiste verplaatsen naar Vathorst. En een zeer bedenkelijke ontwikkeling heeft te maken met de gevolgen van het huur-op-maatsysteem.
Als gevolg daarvan staan serviceflats voor senioren open voor bewoning door een categorie huurders, die geen enkele affiniteit hebben met de bestaande wooncultuur. De rust, cultuur en structuur, waar de vaak hoogbejaarde ouderen zo gehecht aan zijn, wordt door de veel jongere ouderen vaak drastisch verstoord.
 
Benut de kwaliteiten van ouderen
Het beeld van de hulpeloze bejaarde bestaat al lang niet meer. De gezonde senior staat midden in het leven en weet prima raad met zijn of haar leven. Maar de kwaliteiten en vaardigheden van deze ouderen kunnen veel beter worden benut. Als de ouderen dat willen en de gemeente er voor gaat openstaan, vormen ze het maatschappelijke goud van onze samenleving.
 
Respect voor bestaande wooncultuur
Zo zijn sedert de invoering van huur-op-maat (1 oktober 2008) in de Otto Scheltusflat (een complex voor senioren) meerdere lichtgedragsgestoorde ‘jonge ouderen’ komen wonen met een totaal andere levenshouding en gedragingen. De bestaande oudere bewoners die vaak al decennia hier wonen, worden regelmatig opgeschrikt door het alcoholmisbruik, nachtelijk lawaai en grove taalgebruik van de nieuwkomers.  Een zo grote inbreuk op de bestaande cultuur is ongewenst en leidt tot veel onrust en gevoelens van onveiligheid. De BPA verlangt een toewijzingsbeleid dat rekening houdt met de bestaande waarden, normen en cultuur van het huis.
 
Op de club, in school, als ‘buddy’, gesprekspartner, als klusjesman, mantelzorger of actief sporter. Voor de gemeente en maatschappelijke organisaties is bij het samenbrengen en verdelen van deze vitale inbreng van ouderen een vraagbaakfunctie en faciliterende rol weggelegd. En omdat actieve ouderen goud kunnen zijn voor onze stad, wijk, buurt en medemens moet op dit onderdeel juist niet worden bezuinigd.
Gewoon doen
  • Geen bezuinigingen/sluiting van buurthuizen/wijkcentra als De Sleutel, Katshuis en wijkmeldpunten; handhaving De Drietand
  • Geen sluiting van biebfilialen in de wijken
  • Grote inbreng op het ouderenbeleid door de ouderen zelf, het gehandicaptenoverlegorgaan, de cliëntenraad; de ouderenbonden en spontane door ouderen zelf in het leven geroepen overlegvormen zoals de woongroep ouderen, het actiecomité “Behoud hydrotherapiebad ziekenhuis”
  • Gemeentelijke (h)erkenning van eenzaamheid onder ouderen als urgent sociaal probleem
  • zorg op maat voor ouderen in wijk en buurt
  • ouderen die als zij dat wensen zolang mogelijk zelfstandig, in hun bestaande wijk of buurt in een betaalbaar koop- of huurhuis moeten kunnen wonen, met voldoende voorzieningen in de directe omgeving;
  • levensloopbestendige woningbouw
  • woningtoewijzingsbeleid dat inspeelt op wensen en behoeften van ouderen
  • extra (betaalbare) huisvesting voor ouderen door stimuleren particulier opdrachtgeverschap; projecten voor woonvormen voor ouderen; aanleunwoningen;
  • actieve begeleiding/advisering ouderen over de woonmogelijkheden bij wens tot verhuizing
  • het opheffen van de nadelen van woningtoewijzing via woonkompas en huur-op-maat 
  • handhaving gemeentelijke 65 plus-toeslag voor ouderen met een laag inkomen
  • hulpverlening aan ouderen ontdoen van bureaucratie maar beter afstemmen op ouderen
  • WMO-advisering onderbrengen bij medewerkers wijkmeldpunten en toekennen adviesbevoegdheid aan de thuiszorghulpverleners
  • concreet maatregelen voor gehandicapte en chronisch zieken
  • de trottoirs, voet- en fietspaden in stad buurt en wijk, openbare gebouwen en (wandel) paden toegankelijk maken.
  • Voldoende gehandicaptenparkeerplaatsen bij publieke voorzieningen.
  • Aan gehandicapten aangepast openbaar vervoer en regiotax
  • Hydrotherapiebad in nieuwe ziekenhuis De Maat is een absolute must
  • Stimuleren dat ouderen contacten benutten en/of zich inzetten voor anderen
  • Handhaving van de gratis stadsbus voor 65 plus
  • Goedkope regiotaxi handhaven
  • Voorrang geven aan werkloosheidsbestrijding onder ouderen (45 plussers)
  • Oudere werknemers die werkloos raken en als kleine zelfstandige een doorstart willen maken financieel de weg wijzen en actief op weg helpen
 
 
6 - Jeugd en Jongeren
 
De Burger Partij Amersfoort (BPA) ziet vrijheid en vrijheid van meningsuiting als het allerhoogste recht van onze Nederlandse democratie. De BPA is een recht voor zijn raap actie- en ombudspartij, die opkomt voor de rechten van de burgers, waartoe we uiteraard ook de jongeren rekenen. De BPA is als onafhankelijke stadspartij in onze stad elke dag van de partij. Dus niet als zo veel andere gevestigde partijen naar de burgers toe alleen maar actief een paar maanden vlak voor de gemeentelijke verkiezingsdag.
 
Vrijheid is onbegrensd en toch ook weer niet
 
“Ik weet wat ik wil
Ik heb een doel
Ik heb een mening
Ik heb een geloof en liefde
Laat me mezelf zijn
Dan ben ik tevreden”
 
Dat schreef de jeugdige Anne Frank in haar dagboek op haar onderduikadres. Zij stierf kort daarna in een concentratiekamp van de nazi’s. Vermoord uit naam van een overheid die de weerzinwekkende nazi-ideologie tot wet van het volk had verklaard.
 
De jonge Amersfoortse graffitikunstenaar schreef de dagboekwoorden op het talud van de A28, die door Amersfoort loopt. Met daarnaast het portret van Anne Frank. Geheel in de graffitistijl is die jonge Amersfoorter anoniem. Een jongere die zich aangesproken voelt door de manier waarop Anne Frank vraagt: Laat me mezelf zijn. Laat me mezelf zijn, dat is in houding en gedrag ook wat jongeren van nu vragen.  En waar je als jongere ook recht op hebt. Maar tegelijk ben je niet grenzeloos in het jezelf zijn … Primair vindt de BPA het een taak van de opvoeders (de ouders/verzorgers) kinderen van jongs af aan die grenzen aan te leren. En niet in de eerste plaats een taak van de overheid, de politie of de school. Anne Frank koppelde wat zaken aan het ‘jezelf zijn’: het hebben van een doel, een mening, liefde .. Vrijheid en democratie, vindt de BPA, stelt je in staat jezelf te zijn en jezelf te ontplooien , maar helemaal grenzeloos is die vrijheid dus niet ..
 
Jong Amersfoort en democratie
Amersfoort is de op één na jongste stad van Nederland. Alleen Almere telt meer jeugd.
Afgaand op het bekende gezegde: wie de jeugd heeft, heeft de toekomst gaat de stad Amersfoort dus een goede toekomst tegemoet.
 
Maar vrijheid en democratie komen niet vanzelf. Dat vraagt inzet, betrokkenheid, samenwerking. Niet alleen rechten, maar ook plichten en algemeen geldende afspraken. En in de relatie met de gemeentelijke overheid vraagt dat iets van jou als jonge inwoner.  Een houding die er op neerkomt dat je niet in de eerste plaats de vraag stelt wat de samenleving en de overheid allemaal voor jou als individu moet gaan doen, maar wat jij voor je omgeving en je stad kunt doen. Er is dus een keerzijde aan vrijheid en democratie. En die keerzijde is dat er naast rechten ook plichten zijn. Dat niemand het recht heeft uit naam van de vrijheid overlast aan anderen te bezorgen.
 
Dat je je te houden hebt aan de Nederlandse wetten en waarden. Je moet beseffen dat racisme, homo- of lesbohaat uit den boze is. Want dat leidt tot onrecht, onvrijheid, dictatuur zelfs. Een dictatuur als in de tijd van Anne Frank waar het recht van de sterkste overheerst. Iedereen, autochtoon of allochtoon, mag en kan (graag zelfs) meedoen. Maar nogmaals wel binnen de normen waarden en spelregels van onze democratische rechtsstaat.
Recht op een eigen identiteit en eigen keuzes : volmondig ja. Maar de BPA verlangt wel aanpassing aan en respect voor de kernwaarden van onze Nederlandse democratie en de beginselen van onze parlementaire rechtsstaat. De BPA zegt daarom keihard nee tegen religieuze fanaten, die geen respect weten op te brengen voor andersgelovigen of niet-gelovigen. En nee tegen immigranten die onze democratische samenleving minachten of bestrijden, weigeren in te burgeren en Nederlands te praten. Keihard nee tegen huftergedrag, wetsovertreders, fraudeurs, criminelen, kinderporno en huiselijk geweld. Nog teveel gaat het Amersfoortse veiligheids- en zorgbeleid uit van begrip voor overlastveroorzakers en daders van criminaliteit. Meer aandacht voor slachtoffers, minder begrip voor daders is ons motto.
 
Ten onrechte slecht imago
Wat ons als BPA nu zo opvalt in onze dagelijkse contacten met ouderen en jongeren is het negatieve imago dat van de jeugd bestaat. Dat is ten onrechte. Het is maar een heel klein deel van de jongeren die het voor anderen verpest. Deze veelal hardleerse en vaak niet te verbeteren 200 straatschoffies, jeugdcriminelen en/of drugsverslaafde jongeren in Amersfoort krijgen wel heel veel publiciteit en aandacht. Het lijkt waarachtig wel, dat hoe harder je schreeuwt en hoe meer overlast je bezorgt, hoe eerder je van de gemeentelijke overheid je zin krijgt. En van dat rare beloningsbeleid daar willen wij als BPA vanaf. Iedereen verdient van ons een tweede kans, daar mag geen misverstand over bestaan. Maar wij willen graag dat het meeste overheidsgeld voor jongeren uitgaat naar jongens en meiden, die het goed met zichzelf en anderen voor hebben.
 
Geen nummer zijn op school of werk
Niet alles wat groot is, is ook beter of professioneler. Kijk maar naar mammoetscholen, waar leerlingen zich een nummer voelen.Afwezigheid wordt niet besproken, aanwezigheid niet opgemerkt, problemen niet herkend, goed gedrag niet gestimuleerd.
Een verstandige gemeente – zegt de BPA – zet in op de talenten van het individu en biedt ontplooiingskansen die je in staat stellen op de beste manier je zelf te zijn. De enorme schooluitval is ook een signaal dat het onderwijs er niet goed in slaagt het beste in iedereen aan te spreken. Heel veel leerlingen, die graag met hun handen willen werken en daarvoor ook de wil en ambitie hebben, zitten te veel met hun neus in de boeken. Doodzonde. Die leerlingen hebben een school en vakleerkrachten nodig die daarop inspelen. Waar theorie als het ware werkenderwijs wordt aangeleerd. Maatschappelijk moet er zowel in beloning als in respect meer waardering komen voor scholieren/werkenden, die hun inkomen met de handen moeten verdienen. Zie verder onze programmadelen onderwijs en economie.
 
Leven ‘op de pof’ is uitzichtloos
Jongeren zijn oververtegenwoordigd in de schuldhulpverlening. Leven op de ‘pof’ (schuld op schuld maken) is vaak een uitzichtloos leven. Het graaigedrag van veel banken en financiële instellingen (woekerrentes) is stuitend Om via schuldhulpverlening perspectief aan probleemgevallen te kunnen bieden is de BPA voorstander van het (weer invoeren) van de gemeentelijke kredietbank.  De afgelopen 10 jaar verstrekte de gemeente Amersfoort tegen de wens van de BPA voor 150 miljoen(!) euro aan zeer goedkope ambtenarenhypotheken. En dan zou een strikte maar rechtvaardige en winstvrije gemeentelijke schuldhulpverlening aan in de schulden geraakte jongeren (en ook andere inwoners) niet mogelijk zijn? Overigens zou zo’n stadsbank natuurlijk ook gewoon toegankelijk moeten zijn voor jongeren die geen schulden hebben. En dat is gelukkig de overgrote meerderheid.
 
Leven als ‘verslaafde ‘ook ..
Drankmisbruik en drugsverslaving ziet de samenleving en de politiek in toenemende mate als een groot probleem. Je kunt moeilijk volhouden dat je nog in vrijheid handelt als verslaafde … De grote kunst is jezelf te zijn, te doen wat je wilt, zonder een ander tot last te zijn of afhankelijk te worden van overheidsvoorzieningen. Drank en drugs maken meer kapot dan je lief is … Daarom hebben we een gemeente nodig die op dit punt duidelijke grenzen stelt. Aan de andere kant willen wij als BPA door gezonde alternatieven en gemeentelijke voorzieningen perspectieven aan te bieden, inspelen op het maken van goede duurzame keuzes. Voor je zelf. En voor de stad.

Toekomst
Juist in een tijd van economische crisis willen wij als BPA in een gezonde jeugd en een gezonde toekomst investeren. Daarom wil de BPA keihard aan de slag om de negatieve effecten van het overheidsbeleid om te buigen in positieve. Wachtlijsten voor sportverenigingen of andere clubs vinden wij een verschrikking. De anonimiteit op vaak veel te grote scholen, waar scholieren zich een nummer voelen, ook. Het gebrek aan stage- leerwerkplaatsen of geschikte banen is een maatschappelijke en politieke schande. De overheid kan niet alle problemen oplossen, dat weten wij als BPA als geen ander, maar we kunnen er als gemeente wel ons uiterste best voor doen. En nog teveel praat de overheid te veel, belooft te veel (kijk maar naar de al acht jaar bestaande belofte dat er een disco zou komen) en doet te weinig. Daarom heet ons BPA-verkiezings-programma: Gewoon doen!

 Wij als BPA zeggen daarom: niet praten maar gewoon doen!
 
In onze programmaonderdelen sport, onderwijs, milieu, gezondheid economie, werk, wonen vind je ontzettend veel jongerenmaatregelen terug.
 
Wij als BPA zetten heel erg hoog in op gezonde sport- muziek- dans- en fitnessclubs (zonder wachtlijsten) volwaardige speel- en sportruimte in buurten en wijken, gespreide en liefst kleinschalige onderwijsvoorzieningen, passende leerwerktrajecten, voldoende stageplaatsen voldoende kinderopvang, jeugdactiviteiten, betaalbare huisvesting, goed en veilige uitgaansmogelijkheden; kortom een stad waar niet alleen de prestatie maar ook het plezier, de vrijheid, de creativiteit en het jezelf kunnen zijn van het individu telt.

7 - Amersfoort en integratie
 
Nog maar iets langer dan een jaar geleden was de BPA met haar inburgerings- en integratiestandpunten het mikpunt van spot in de gemeenteraad*. Pas onder druk van landelijke ontwikkelingen kwam er in de tweede helft van 2009 enige bereidheid kritisch te kijken naar een lokale uitwas als de gescheiden inburgering. De scheiding tussen overheid en kerk/moskee, in het bijzonder ook te hanteren in gemeentebeleid, is in het Amersfoortse integratiebeleid bijna volledig buiten zicht geraakt. Het loslaten van het beginsel van scheiding tussen kerk en lokale overheid zet volgens de BPA de gemeentedeur open voor extreme (religieuze) orthodoxie. Denk bijvoorbeeld maar eens aan de huidige praktijk van gescheiden inburgering in Amersfoort. Islamitische vrouwen werden namelijk door de gemeente gerespecteerd in hun principiële bezwaren om samen met mannen in een inburgeringklas te zitten.
  
Geen gescheiden inburgering
Gescheiden inburgering van mannen en vrouwen betekent dat je als gemeente akkoord gaat met apartheidsbeleid en dat nog subsidieert ook! Het is een politieke knieval voor de orthodoxie en Amersfoort verkwanselt met dit subsidiebeleid één van de belangrijkste Nederlandse kernwaarden uit de Grondwet: de gelijke behandeling van man en vrouw.
 
We zien in Amersfoort een groeiende invloed van religie in de openbare ruimte. De nieuwe welzijnsvisie (december 2009) is daar een voorbeeld van. Dit gemeentebestuur wil gemeentelijke wijkcentra en buurtcentra en noemt onder meer moskee en kerk als alternatieve ruimte voor door de gemeente ondersteunde activiteiten. Ook ziet dit gemeentebestuur in de welzijnsvisie moskee en kerk als intermediair om moeilijk bereikbare gemeentelijke doelgroepen te bereiken. Dominee en imam die bepalen wie van de mensen in een lastig te bereiken doelgroep voor subsidie in aanmerking komt, dat is volgens de BPA een schending van de scheiding tussen moskee/kerk en gemeentelijke overheid.
 
In 2005 stemde de BPA als enige partij tegen de vestiging van de moskee in Liendert. Niet omdat de BPA de moslims het recht ontzegt op een gebedshuis in Amersfoort, maar omdat de BPA in het geheel geen vertrouwen had in de naleving van afspraken rond de komst van de moskee aan de Zangvogelweg, grenzend aan de vrije hondenuitlaatzone van het Valleikanaal.
 
Bewoners die om naleving van die afspraken vroegen kregen geen gehoor. En als we het over ‘kwetsbare integratiedoelgroepen’ hebben, is het dan verantwoord voorbij te gaan aan zorgen en vragen van bewoners, die zich een vreemdeling in eigen buurt voelen?
 
Mensen niet in de steek laten
Zo schreef een mevrouw uit de Lijsterbesstraat in Liendert in een brief aan de BPA-fractie: Ik woon hier al veertig jaar, maar ik moet mijn mond houden. Ik voel me vreselijk door de gemeente in de steek gelaten. Dit is mijn straat, mijn stad niet meer!.
 
In 2007 vond in de wijk Schuilenburg in een islamitische moskeeruimte aan de Juliëttestraat een stadsdebat plaats over integratie. De uitkomst van dit door de gemeente geregisseerde debat was, dat het op het punt van integratie en gemeentebeleid beter voorstond dan voorheen.
 
Anti-westerse haatprediking
Zo kwam de BPA erachter dat het gemeentebestuur tijdens dit stadsdebat verzweeg, dat de AIVD de gemeente had gewaarschuwd tegen anti-westerse haatprediking aan moslimjongeren door imams. Het college weigerde te antwoorden op de BPA-vraag welke moskeeën in Amersfoort gelegenheid boden tot haatprediking.
 
De BPA beschouwde dit als een slag in de lucht. Religieuze haatpredikers en extremisten met anti-westers en anti-democratisch gedrag horen in onze stad niet thuis.
 
Integratie, aanpassing en identiteit
Iedereen, autochtoon of allochtoon, mag en kan (graag zelfs) meedoen. Maar wel binnen de normen waarden en spelregels van onze lokale samenleving. Recht op een eigen identiteit : ja. Maar de BPA verlangt wel aanpassing aan en respect voor de kernwaarden van onze Nederlandse democratie en de beginselen van onze parlementaire rechtsstaat.
 
Gewoon doen
De BPA heeft de volgende standpunten:
  • aanpassing/erkenning van immigranten aan de kernwaarden van onze Nederlandse lokale democratie en rechtsstaat
  • integratie/acceptatie/naleving van onze democratisch vastgestelde regels voortvloeiend uit onze verzorgingsstaat (bijvoorbeeld uitkeringen, kinderbijslag)
  • conflictvrije aanvaarding van democratische en religieuze meningsverschillen
  • geen subsidie voor het islamitische Suikerfeest ook niet in de vorm van ‘Sugarparties”
  • actief bestrijden van uitingen van religieus fanatisme die onwettig en anti-democratisch zijn, dus bijvoorbeeld geen acceptatie van salafistische haatpredikers die jonge gelovigen gewelddadig opzetten tegen onze Amersfoortse samenleving
  • geen segregatie en/of positieve discriminatie van geloof of religie in gemeentelijk beleid, dus geen aparte vader-kindcentra voor allochtone groepen, geen overheidsmedewerking of subsidie aan op religie gebaseerde zorgboerderijen,
  • geen vormen van positieve discriminatie in het gemeentelijk (subsidie)beleid
  • weg met de in de sportnota opgenomen verplichtingen voor sportclubs om rekening te houden met gemeentelijke allochtonenquota in samenstelling van het clubbestuur en –kader.
  • stopzetting gescheiden inburgering tussen man en vrouw
  • strikt toezicht en handhaving van inburgeringseisen en koppelen aan boetes en stopzetten uitkering bij principiële weigerachtigheid of nalatigheid
  • islamitische vrouwen die wegens het dragen van de boerka geen werk kunnen vinden, hebben ook geen recht op een (bijstands) uitkering
  • geen gemeentelijke subsidiëring van islamitische Iftarmaaltijden
 
*Sinds 2002 leveren de volgende partijen wethouders en werken programmatisch samen: PvdA, VVD, CDA, GroenLinks en ChristenUnie

8 - Onderwijs
Talentontwikkeling:
De BPA staat voor het ontwikkelen van lokaal talent en maakt zich sterk voor het uitbreiden van mogelijkheden om dat voor de inwoners te realiseren. De BPA staat voor de belangen van alle inwoners van Amersfoort en vindt het belangrijk dat de talenten van de inwoners, jong en oud, worden ontwikkeld. Daarvoor zijn faciliteiten nodig. Naast de landelijke regelingen en faciliteiten voor onderwijs, educatie, kinderopvang en buitenschoolse opvang is de BPA voorstander om de volgende punten te stimuleren:
 
  • een sterk regionaal aanbod in het beroepsonderwijs
  • educatie voor volwassenen
  • sportstimulering voor jong en oud
  • creatieve ontwikkelingen: een actueel cultuurbeleid ontwikkelen door en voor jong en oud
  • extra stimuleren van taal- en rekenonderwijs voor alle leeftijdsgroepen
Onderwijs algemeen
De afgelopen jaren heeft de (landelijke) politiek duidelijk geleerd dat de inhoud van het onderwijs overgelaten moet worden aan de professionals in de scholen. Grote stelselwijzigingen die vanuit Den Haag werden opgelegd zijn alle (deels) mislukt (commissie Dysselbloem). Uiteraard geldt deze les ook voor de gemeentelijke overheid. De kwaliteit van het onderwijs is de verantwoordelijkheid van de onderwijsinstellingen en de onderwijsinspectie.
  
Schoolverzuim en uitval
De BPA is van mening dat prachtige convenanten en mooie documenten het schoolverzuim en de uitval in Amersfoort en omgeving niet terugdringen. Het wordt de hoogte tijd dat er een sluitend systeem wordt ontwikkeld dat door alle scholen i.s.m. de leerplichtambtenaar wordt opgesteld en uitgevoerd. In de aanpak van het schoolverzuim moet de gemeente in het bijzonder inzetten op de risicogroepen onder de scholieren.
 
Geen schaalvergroting
De BPA verzet zich tegen schaalvergroting in het onderwijs. Deze gaat meestal gepaard met communicatieproblemen, een uitbreiding van het management en hoge kosten voor deze managementlaag. Dat alles gaat ten koste van de inzet voor het onderwijs en begeleiding van de leerlingen. De gemeente dient in gesprek te gaan met de schoolbesturen om een beleid te ontwikkelen dat uitgaat van overzichtelijke eenheden en kwaliteit van het onderwijs.
 
Veiligheid rond de scholen
De BPA pleit voor meer inzet van middelen om veilige fietsroutes en een verkeersveilige schoolomgeving te realiseren. Na een inventarisatie van de knelpunten moeten deze met zeer hoge prioriteit en met betrokkenheid van scholen en ouders worden opgelost.
 
Basisonderwijs
Het is hard nodig om te bezien in hoeverre het doorvoeren van het concept ABC-school (brede school) en de scholenclusters die daarvan het gevolg zijn, moeten worden gestimuleerd door de gemeente. Als daarmee bepaalde partij-politieke doelen bereikt moeten worden (b.v. integratie op de PvdA-wijze) slaan we de plank flink mis en hebben we niets geleerd van de boodschap van de commissie Dysselbloem.
 
De BPA is tegen deze wijze van top-down-manipulatie. Er moet kritisch bekeken worden in welke wijken deze aanpak zinvol kan zijn en in welke wijken niet. De BPA staat voor transparantie en pleit daarom voor een open en fundamentele discussie over de zin en onzin van het concept ABC-school met zowel het onderwijs, de ouders en de politiek. Eventueel eerder genomen (ondoorzichtige) besluiten over dit thema dienen wederom ter discussie worden gesteld. De BPA is van mening dat sturing van bovenaf om leerlingen te verdelen over scholen en daardoor de ontwikkeling van “zwarte” en ”witte” scholen te beïnvloeden, geen enkel nut en meerwaarde heeft. Er zal ingezet moeten worden op de kwaliteit van het onderwijs. Dat is uiteraard de verantwoordelijkheid van de scholen zelf, maar in facilitaire zin kan de gemeente scholen ondersteunen die meer formatie en middelen nodig hebben om de kwaliteit van het onderwijs te realiseren.
 
Subsidie specialisten
Vanuit de gemeente worden subsidies verstrekt aan organisaties en scholen om bepaalde specialismen in de school aan te bieden. We denken hierbij vooral aan sport en cultuur. De BPA is van mening dat het een verantwoordelijkheid is van de scholen en dat binnen de schoolteams deze specialismen aanwezig moeten zijn.
 
Onderwijs, wijkactiviteiten en maatschappelijke stages
De BPA wil wijkactiviteiten stimuleren, waarbij onderwijs samen met de sportverenigingen en andere verenigingen in de wijken projecten uitvoeren. Hierbij denken we ook aan het uitvoeren van maatschappelijke stages in het voortgezet onderwijs in relatie tot bovengenoemde wijkactiviteiten, Hiervoor dienen financiële middelen beschikbaar gesteld te worden.
 
Betere planning huisvesting scholen
De voortdurende onrust aan het eind en het begin van het schooljaar over huisvesting en noodvoorzieningen, duidt op een gebrek aan planmatige aanpak vanuit de gemeente. Op basis van prognoses, aanmeldingen en inventarisaties moet het mogelijk zijn om tijdig met de partners om tafel te zitten en de huisvesting tijdig te plannen. Het initiatief dient vanuit de gemeente genomen te worden. Tijdige inspraak en betrokkenheid van personeel, ouders en omwonenden dienen hoog in het vaandel te staan bij dit proces, omdat het hen persoonlijk erg raakt als er nieuwe ontwikkelingen worden voorgelegd.
In het voortgezet onderwijs behartigen de besturen slechts de belangen van hun eigen scholen en personeel. Daardoor vinden er grote onverantwoorde huisvestingsinvesteringen plaats in het voortgezet onderwijs (zie ook onder “voortgezet onderwijs”). In sommige gevallen is zelfs sprake van kapitaalvernietiging. Hieraan dient onmiddellijk een eind te komen. De gemeente dient hierin het voortouw te nemen.
 
Voortgezet onderwijs
De BPA maakt zich ernstige zorgen over het voortbestaan van kwalitatief hoogstaand beroepsonderwijs binnen het VMBO in Amersfoort. De gevolgen zijn al jaren bekend: hoge uitval van leerlingen, jeugdwerkloosheid en geen aansluiting tussen onderwijs en regionale arbeidsmarkt. Op dit moment dreigen in Amersfoort binnen het VMBO afdelingen te verdwijnen of worden deze samengevoegd. Met name de technische afdelingen hebben het moeilijk. De BPA ziet dat de afzonderlijke schoolbesturen van de verschillende denominaties niet in staat zijn geweest om hun eigen belangen en die van de regio te scheiden en deze uitdaging gezamenlijk aan te pakken. Het zgn. “regionale arrangement”, waarin de schoolbesturen van het voortgezet onderwijs in overleg met het MBO de komende jaren van het beroepsonderwijs hebben vastgelegd is slechts een papieren tijger, heeft geen enkele betekenis in de scholen en heeft geen enkel positief resultaat opgeleverd. De ontwikkelingen worden op z’n beloop gelaten en wordt er afgewacht met alle negatieve gevolgen van dien.
 
Daarom dient de gemeente in het belang van de regionale werkgelegenheid en de bestrijding van (jeugd) werkloosheid een beleid te ontwikkelen op het gebied van het beroepsonderwijs dat uitgaat van:
 
  • de vraag van de regionale arbeidsmarkt
  • een doorlopende leerlijn (onderwijs en begeleiding) in de beroepskolom: VMBO-MBO-HBO
  • vakcolleges (zesjarige VMBO-MBO opleiding) in de sectoren techniek, zorg en dienstverlening ( waaronder onder andere horeca en toerisme)

Daarbij is het volgende van belang:

  • de samenhang tussen regionaal beroepsonderwijsbeleid en de arbeidsmarkt
  • het maken van afspraken met het bedrijfsleven over stage- en leerwerkplaatsen
  • de gemeente als regievoerder
  • bestuurders van VO-MBO en HBO worden intensief betrokken in dit proces
  • het praktijkonderwijs (PRO) betrekken bij deze regionale ontwikkelingen
MBO en HBO
  •  In Amersfoort hebben we te maken met meerdere MBO-instellingen; daarvan wordt verwacht dat ze in bovenstaand kader positief en actief mee werken
  • met het HBO wordt in Amersfoort een regionale invulling gegeven aan het onderwijs aanbod dat aansluit bij de regionale wensen ( b.v een doorlopende technische opleiding of toeristische VMBO-MBO-HBO).
Gewoon doen 
  • het ontwikkelen van de talenten van de inwoners
  • een sterk en regionaal relevant beroepsonderwijs VMBO-mno en HBO
  • een effectief en efficiënt huisvestingsbeleid
  • kritisch omgaan met het model ABC-scholen
  • meer regie van de gemeente op het gebied van visie op regionale ontwikkelingen
  • intensievere samenwerking onderwijsbesturen in het belang van de inwoners
  • het realiseren van een sluitend systeem van aanpak van schoolverzuim en uitval
  • kleine en overzichtelijke scholen
  • veilige schoolroutes en een veilige schoolomgeving
  • wijkactiviteiten bevorderen waarbij scholen en (sport)verenigingen samenwerken
  • het bevorderen van maatschappelijke stages in het voortgezet onderwijs bij wijkactiviteiten
  • bestrijden pestgedrag op scholen
  • veel meer op de praktijkgericht handwerk- en technisch onderwijs; meer stage- en leerwerkplaatsen voor laaggeschoolden;
  • meer maatschappelijk respect en waardering alsmede beloning voor laaggeschoolde arbeid
9 - Stad in ontwikkeling
 
Amersfoort heeft voldoende kantoorruimte. Nieuwe gebieden kunnen pas worden ontwikkeld nadat de bestaande leegstand tot een aanvaardbaar peil is teruggebracht. Oude kantoorpanden die niet meer zijn te verhuren, moeten worden afgebroken  of
worden omgebouwd voor nieuwe functies, zoals wonen en kleinschalige bedrijfsactiviteiten. Ondernemers in de binnenstad moeten nieuwe ideeën kunnen ontwikkelen, zonder overbodige bureaucratische tegenwerking. De binnenstad is geen museum en moet
daarom bereikbaar blijven voor economische activiteiten.
Eemplein
De plannen voor het Eemplein staan op de tocht. Nieuwe plannen voor het Eemplein mogen de kwaliteit van de binnenstad niet aantasten. Een nieuw Eemplein kan niet worden gebouwd zonder voldoende parkeerplaatsen, parkeeroverlast in de omgeving moet worden voorkomen. Het plein moet als één geheel worden gebouwd. Indien niet spoedig met de bouw van het Eemplein wordt begonnen, moet de functie van het Eemhuis ter discussie worden gesteld en alternatieven worden opgesteld. Het Eemplein mag de gemeente niet meer kosten dan in 2004 is vastgesteld. Het feit dat binnen het Eemhuis vier culturele instellingen samenwerken moet efficiencywinst opleveren en geen hogere exploitatielasten.
 
Vathorst
Vathorst moet volgens de oorspronkelijke plannen worden ontwikkeld. Ingrijpende bezuinigingen die de kwaliteit van de wijk aantasten, zijn uit den boze. Een tegenvallende markt vereist meer kwaliteit in plaats van versobering. De productie van woningen in Vathorst moet direct na de bouwcrisis extra worden verhoogd. Het ontwikkelingsbedrijf Vathorst (OBV) ontwikkelt te veel een eigen beleid waarbij de belangen van de ontwikkelaars meer aandacht krijgen dan algemeen maatschappelijke belangen. 
 
Gestuntel in Vathorst-West
Uit onderzoek is gebleken dat de gemeenteraad in het verleden heeft geslapen, waardoor de stad ineens met een baggerstortplaats naast Vathorst werd geconfronteerd. De baggerstort werd voor veel te veel geld afgekocht. En om het nog erger te maken: toen de gemeente grond in Vathorst-West wilde kopen –om met een nieuw bouwplan de baggerstortkosten te dekken– werden vanuit het stadhuis de geheime aankoopplannen gelekt waardoor de grondkosten sterk stegen. De verantwoordelijke wethouder was niet bereid de verantwoording hiervoor op zich te nemen.
 
Het bezuinigingspakket van 22 miljoen euro is hiervan een sprekend voorbeeld. Alle partners binnen het OBV zijn risicodragend, een dreigend verlies op de exploitatie moet niet door versoberingen worden afgewend op toekomstige bewoners. De raad moet haar invloed op de ontwikkelingen in Vathorst verbreden.
De plannen voor Vathorst-West moeten worden geminimaliseerd of in het geheel niet worden uitgevoerd. Er moet onderzoek plaatsvinden naar de mogelijkheden van steun vanuit andere overheden om het groene karakter van Vathorst-West te behouden.
 
Vathorst-Noord is een groen overgangsgebied naar de Arkemheemse polder, aanleg van recreatieve voorzieningen mogen slechts plaatsvinden indien het huidige karakter blijft behouden. Woningbouw in dit gebied is dus uit den boze! De vuilberg van Smink moet zo spoedig mogelijk worden gesloten. Intensieve controle van het milieu rondom de berg is noodzakelijk. Het storten van bagger op de berg vuil moet worden stopgezet.
Naast de provincie heeft ook de gemeente een controlerende rol te vervullen ten aanzien van luchtvervuiling in Amersfoort-Noord als gevolg van de uitbreiding van de stortlocatie van de firma Smink en de Co2-uitstoot op het rijkswegennet in Amersfoort-Noord. Elke mogelijkheid om het storten van bagger op de bestaande berg vuil te voorkomen, moet worden aangegrepen. Het college moet zijn passieve rol op dit punt laten varen.
 
College moet meer luisteren naar burgers
Of het gaat om een overlastgevende hondenhotel, een luidruchtig manifestatieterrein, noodscholen op verkeerde plekken of de bouw van drugshostel: het gemeentebestuur gaat zijn eigen gang. Opmerkingen van omwonenden worden terzijde gelegd, tijdige informatie wordt zogenaamd vergeten en afspraken worden niet nagekomen. De BPA eist een gemeentebestuur dat luistert naar zijn burgers, niet alleen zijn eigen agenda afwerkt en overlast binnen buurten bestrijdt in plaats van veroorzaakt.
 
Groene stad
De Heiligenbergerbeek en zijn omgeving moet een groene long worden voor de stad. De bouw van 300 woningen op het Elisabethterrein moet worden afgewezen, groen heeft de toekomst.
Het gemeentebestuur moet niet langer een accent leggen op grootschalige, prestigieuze groenprojectenbuiten de stad, zoals Vathorst-Noord en het Bloeidal. Stadsparken zoals het Beekdal en kleinschalige groenvoorzieningen, met ruimte voor jongen oud, binnen de bestaande stad moeten voorrang krijgen. Het Waterwingebied moet zijn groene karakter behouden.
 
Hogeweg
Het college heeft de resultaten van de inspraak voor de Hogewegzone naast zich neergelegd.
Bij de verdere uitvoering van de plannen moet extra overlast voor de woonbuurten in Liendert en Schuilenburg worden voorkomen. In het nieuwe woongebied moet voldoende parkeerruimte komen: twee plaatsen per woning.
Het zwembad aan de Hogeweg moet eigen gratis parkeerruimte krijgen waardoor parkeren van bezoekers in de omliggende woonbuurten kan worden voorkomen.
Een opvangmogelijkheid voor drugsverslaafden kan geen integraal onderdeel zijn binnen de te realiseren woonbebouwing. Een dergelijke opvang moet buiten het geplande woongebied worden gerealiseerd.
 
Gewoon doen
  • Inspraak moet serieus worden genomen, ook als de uitslag daarvan niet past binnen de agenda van wethouders en ambtenaren
  • Door minder bureaucratie moet er meer ruimte komen nieuwe ideeën van ondernemers en buurtbewoners.
  • Het oorspronkelijke plan voor Vathorst moet worden uitgevoerd en niet sneuvelen door bezuinigingen.
  • De mogelijkheid moet worden onderzocht om Vathorst-West groen te houden.
  • Beter een goed Eemplein dat wordt gebouwd in betere tijden, dan een crisisplein dat de gemeente extra geld kost.
  • Het Heiligenbergerbeekdal moet groen blijven, woningbouw in dit gebied is uit den boze.
  • De kwaliteit van de stad wordt bepaald door het groen binnen de wijken en buurten en niet door prestigieuze groenplannen buiten de stad.
  • Vathorst Noord moet groen blijven (geen bestemmingen voor woningbouw)

10 - Wonen is een recht

Goed volkshuisvestingsbeleid bepaalt het sociale gezicht van een stad. Dat woningzoekenden vier tot zes jaar moeten wachten alvorens zij passende huisvesting vinden, vindt de BPA onaanvaardbaar. Aan de toenemende krapte in de sociale verhuurmarkt liggen drie oorzaken ten grondslag: de verkoop van woningen door de corporaties, de sloop van woningen ten behoeve van de stadsvernieuwing en het nieuwe systeem Huren op Maat.

Behoud van goedkope woningen
Uitgangspunt bij het volkshuisvestingsbeleid is het behoud van voldoende betaalbare woningen voor mensen met een laag inkomen. Dit is de primaire taak van de woningbouwcorporaties. De corporaties baseren zich bij het behoud van de zogenaamde ‘ijzeren voorraad’ op statistische gegevens, waarbij de realiteit te gemakkelijk uit het oog wordt verloren.
Statistisch gezien is de ijzeren voorraad in onze stad groot genoeg voor het huisvesten van de mensen die door hun inkomen op goedkope huurwoningen zijn aangewezen. Het feit dat veel goedkope woningen worden bewoond door mensen met een voor deze woningen te hoog inkomen, de zogenaamde ‘scheefwoners’, maakt het noodzakelijk om het aantal woningen in de lagere huurklasse groter te houden dan statistisch noodzakelijk lijkt.
 
Door het slopen van woningen ten behoeve van de stadsvernieuwing neemt het aantal urgente woningzoekenden sterk toe. Daardoor neemt ook de wachttijd voor woningzoekenden zonder een urgentiebewijs op onaanvaardbare wijze toe. Het aantal urgente woningzoekenden  moet daarom worden beperkt door aan hun aandeel op de wachtlijst een maximum te verbinden dat in relatie staat tot het totale aanbod van goedkope woningen. Om dit aanbod te vergroten moeten sloopplannen afhankelijk worden gemaakt van het aanbod voor vervangende woonruimte en moet de verkoop van woningen uit de zogenaamde ijzeren voorraad worden beperkt.
 
Niemand heeft het recht een ander overlast te bezorgen. Indien dat gebeurt, moet er een lik-op-stukbeleid worden gevoerd. Dat geldt voor aso’s die een kwelling voor hun onmiddellijke woonomgeving vormen, net zo goed als voor verslaafden en daklozen die een buurt onveilig maken. Het recht op wonen voor deze groepen gaat niet zover dat de door de overheid aangeboden alternatieve huisvesting het rustige woonklimaat in buurten mag verstoren. Een voorbeeld hiervan is het plan om binnen een van de woonblokken in de Hogewegzone opvang voor drugsverslaafden onder te brengen. De BPA verwerpt deze oplossing.
 
Woningen die onbewoonbaar zijn, zoals aan de Leusderweg, moeten bij voorrang worden gerenoveerd. De gemeente moet een stevige beleidsvinger aan de pols houden bij de keuze van de te slopen woningen en de uitvoering niet blind aan de wooncorporaties overlaten. De beleidsvoorwaarde dat zeventig procent van de bestaande bewoners van een complex moet instemmen met sloop, moet door de gemeenteraad worden getoetst.
 
De corporaties
Corporaties in onze stad moeten zich op de eerste plaats richten op de taak waarvoor zij zijn opgericht: het bouwen van betaalbare woningen voor burgers in onze stad met lage inkomens voor wie de woningmarkt geen uitkomst biedt.
Deze taak mag niet in gevaar worden gebracht door allerlei gemeentelijke taken op sociaal-maatschappelijk gebied bij de corporaties onder te brengen of toe te staan dat corporaties activiteiten ontwikkelen die niet tot hun kerntaak behoren.
Het experiment Huren op Maat blijkt de mobiliteit binnen de woningmarkt op onaanvaardbare wijze af te remmen. In plaats van ‘scheefwoners’ er toe te verleiden om goedkope huurwoningen vrij te maken voor woningzoekenden voor wie deze woningen zijn bedoeld, neemt de verhuisgeneigdheid af.
Wachttijden voor woningzoekenden worden daardoor langer. Dit maakt een herziening van het systeem Huren op Maat noodzakelijk.
 
Huurster A van een sociale woning constateert, nadat haar kinderen het huis hebben verlaten, dat haar woning te groot is. Zij komt in contact met een familie B met jonge kinderen die bij dezelfde corporatie een kleine woning huurt. De huren liggen op ongeveer gelijk niveau. Beide partijen spreken een woningruil af. Hierdoor krijgt de alleenstaande huurster A een woning die bij haar nieuwe woonsituatie past, familie B krijgt eindelijk de ruimte die past bij de omvang van het gezin. De corporatie deelt mee dat in het kader van Huren op Maat de woning van huurster A een marktconforme huur krijgt, waardoor deze woning in de vrije sector belandt. Deze nieuwe huurprijs is door familie B niet op te brengen. De woningruil vindt daarom niet plaats.
 
Toezicht op gebruik van woningen
In een tijd waarin woningzoekenden jaren lang op voor hen passende woonruimte moeten wachten, is het toezicht op het juiste gebruik van woningen noodzakelijk. Illegale onderverhuur moet worden bestreden.
 
Burenoverlast door verkeerd gebruik van de woning moet primair door de verhuurder worden aangepakt, maar ook de gemeente heeft hierbij – bijvoorbeeld binnen het handhavingsbeleid – een taak te vervullen. Het beleid tegen illegale hennepkwekerijen in woningen moet worden voortgezet en indien nodig worden verscherpt.
 
De gemeente dient, samen met verhuurders of eigenaren, scherp op te treden tegen het kraken van woningen. Woningkraken heeft een negatieve uitwerking op de omgeving, het leidt tot overlast en waardevermindering en kan het regulair toewijzen van woningen verstoren.
Om het kraken van woningen tegen te gaan, heeft ook het gemeentebestuur een taak. Het dient eigenaren van woningen te wijzen op het feit dat het leeg laten staan van woonruimte maatschappelijk onaanvaardbaar is en tot ongewenste overlast kan leiden. Deze gemeentelijke taak geldt overigens ook voor andere ruimte dan woonruimte.
 
 
Gewoon doen
  • Woningen moeten betaalbaar blijven, dus geen grootschalige afbraakplannen voor sociale, betaalbare woningen.
  • Geen extreme huurverhogingen bij verhuizingen, wachtlijsten moeten worden ingekort
  • Slopen en verkopen van woningen uit de sociale sector is slechts mogelijk indien de wachttijd voor niet-urgentiegevallen maximaal twee jaren bedraagt.
  • Corporaties dienen zich te beperken tot de taken waartoe zij zijn opgericht: het realiseren van betaalbare woningen voor mensen met een smalle beurs.
  • Stimuleren van particuliere zelfbouw:  mensen die zelf willen bouwen moeten daartoe zoveel mogelijk in de gelegenheid worden gesteld.
  • Aanpak van illegale onderverhuur van sociale woningen.
  • Het optimaal bestrijden van vriendjespolitiek bij de (tijdelijke) verhuur van door de gemeente onteigende woningen/boerderijen en gemeentewoningen.
  • Harde aanpak van prostitutie, dealers en henneptelers in woningen.
  • Voorkomen van ‘gettovorming’ in wijken.
  • Sociale woningbouw en goedkope koopwoningen primair toewijzen aan Amersfoorters.
11 - Verkeer en bereikbaarheid
Automobiliteit is niet weg te denken uit ons dagelijkse leven. Wel is de BPA - net als veel burgers die milieubewust gebruik van de auto maken - voor minder autogebruik en het stimuleren van het gebruik van de fiets, trein of bus. Eén van de grootste ergernissen in wijken en buurten vormt de parkeersituatie. Veel bewoners zien de nadelen van te veel autogebruik maar ervaren het huidige gemeentelijke parkeerbeleid als ‘inwoner en autootje pesten’.
Amersfoort moet zich voorbereiden op nieuwe vormen van automobiliteit, zoals elektrische en hybride auto’s. Door goed vervoersmanagement moet de capaciteit op de wegen worden verbeterd. Samenwerking met het bedrijfsleven is daarbij noodzakelijk.
De Westtangent
De noodzaak voor de aanleg van een Westtangent is nog niet bewezen. Wel is een ongelijkvloerse spoorwegkruising in de BW-laan noodzakelijk. Verkeersingrepen in de groene westrand van de stad kunnen pas worden overwogen nadat de effecten van het verbeteren van de rijkswegen rond de stad bekend zijn.
 
De gemeenteraad heeft ingestemd met een breed pakket aan verkeersmaatregelen rondom de stad, het zogenaamde ‘Verderpakket’. Binnen dit pakket is 80 miljoen euro beschikbaar gesteld voor het verbeteren van de verkeersontsluiting aan de westkant van de stad. De uitvoering van het Verderpakket is een gezamenlijke verantwoording van de gemeente, de provincie en het Rijk.
 
Binnen de nieuwe wetgeving voor de ruimtelijke ordening maakt het mogelijk dat niet de gemeente, maar de provincie een initiatief neemt voor de aanleg van een Westtangent. Daarom is de noodzaak ontstaan dat de gemeenteraad een visie ontwikkelt op de route voor een mogelijk tracé, om hiermee een door de provincie geïnitieerd maar door de gemeente niet gewenst tracé te voorkomen.
Of een nieuwe ontsluiting aan de westrand van de stad noodzakelijk is, kan pas worden vastgesteld nadat de aanpassingen aan de A1 en A28 en de verbetering van het kruispunt Hoevelaken heeft plaatsgevonden en de effecten daarvan kunnen worden vastgesteld. Tot dat moment bestaat voor de BPA geen enkele aanleiding voor de aanleg van een Westtangent.
 
De ergernis van open straten
Grootschalig werk aan de weg duurt meestal langer dan gepland. Bewoners en ondernemers dragen de lasten daarvan. Informatie en inspraak vooraf is vaak gebrekkig, alternatieven van bewoners worden als lastig ervaren. De rioolbuis wint het altijd van de bomen, straten liggen vaak wekenlang open zonder dat er werk plaatsvindt. Verkeersdeskundigen maken vaak plannen zonder rekening te houden met de belangen van omwonenden.
 
Fiets en openbaar vervoer
Het onderhoud aan fietspaden moet worden geïntensiveerd. Bij stations en winkelcentra moet ruimte zijn voor voldoende fietsparkeren, bij voorbaat bewaakt.
 
Er moet een onderzoek plaatsvinden naar de  verbetering van het bestaande openbaar vervoer en nieuwe vormen van mobiliteit. Uitgangspunt moet zijn dat stadscentrum, de stations, dierentuin, het ziekenhuis aan de Maatweg en de winkelcentra Emiclaer en Vathorst op snelle wijze met elkaar worden verbonden.
 
Bij de ingebruikname van het Randstadspoor moeten nieuwe halten bij de dierentuin en bij Liendert/De Hoef (richting Apeldoorn) in gebruik worden geopend. Plannen voor een stadspoorthalte bij het Eemplein moeten opnieuw worden onderzocht. Experimenten voor gratis openbaar vervoer per bus moeten worden uitgebreid. Het stedelijke lijnennet voor het busverkeer moet worden aangepast waardoor de onderlinge verbindingen tussen de wijken, die nu nog grotendeels via het Centraal Station plaatsvindt, wordt verbeterd.
Uitgangspunt bij de lijnvoering moet zijn dat winkelcentra, woonvoorzieningen voor ouderen, sportvoorzieningen en begraafplaatsen optimaal worden ontsloten.
 
 
Betaald parkeren mag geen melkkoe zijn
De verkeersluwe plannen voor de binnenstad en het opheffen van parkeerplaatsen in de binnenstadstraten zijn desastreus voor winkeliers en binnenstadbewoners. Ook bewoners van omliggende wijken zijn van dit autoschuwe beleid de dupe.
 
Verminderen van het aantal parkeerplaatsen op de openbare weg leidt tot een olievlekwerking in omliggende wijken zoals Kruiskamp, Randenbroek en Vermeerkwartier. Werknemers encentrumbezoekers zoeken namelijk steeds meer een (gratis)parkeerplek indeze woonbuurten. In heel veel wijken en buurten bestaan terechte weerstanden tegen de invoering van betaald vergunningparkeren voor bewoners. De wijkbewoners beschouwen de te betalen leges als het spekken van de gemeentekas.
 
Velen zien op tegen de rompslomp van de flexpassen en de onbereikbaarheid van de eigen woning voor familie en vrienden. De BPA wil de kosten voor betaald vergunningparkeren terugbrengen tot 25 á 30 euro per huishouding. Ook moet een veel soepeler regeling voor het gastenparkeren mogelijk zijn.
 
Indien de parkeerdruk in eigen buurt door ‘vreemdparkeerders’ te hoog oploopt, moet voor de buurt het betaald vergunningparkeren een betaalbaar aantrekkelijk alternatief zijn. Uitgangspunt blijft dat invoering van betaald vergunningparkeren pas mogelijk is indien een meerderheid van de buurtbewoners daarmede akkoord gaat.
Parkeercapaciteit
Om de parkeerdruk in nieuwe wijken tegen te gaan, moet het uitgangspunt zijn: twee plaatsen per woning. In Amersfoort moet in wijken en buurten een eind komen aan het ‘misbruik’ van parkeerbeleid voor politieke milieudoelen (het ‘autootje pesten’). De suggestie van sommige beleidsmakers dat in woonbuurten volstaan kan worden met één parkeerplaats per woning, getuigt van absurde naïviteit.
 
Met een dergelijke opvatting wordt het feit genegeerd dat het bezit van meer dan een auto per gezin steeds meer standaard wordt. Beperken van het aantal bestaande parkeerplaatsen in bestaande buurten leidt tot extra overlast in aangrenzende gebieden. Binnen het bestaande stadsgebied moeten nieuwe parkeervoorzieningen komen, vooral door dubbel ruimtegebruik, dus onder gebouwen en pleinen. Parkeergarages moeten betaalbaar blijven en mogen voor de gemeente geen melkkoe zijn.
 
Hoe bont kan dit gemeentebestuur het eigenlijk maken, vroegen wij als BPA ons af toen de gemeenteraad sprak over nieuwe parkeernormen voor de stad en de wijken. Heel erg bont, want het stadhuis maakt in het parkeerbeleid doodleuk onderscheid tussen dure en goedkope woningen (raadsbesluit januari 2009). Dat betekent in oudere wijken dus een lagere parkeernorm (namelijk 1,7 parkeerplaats per woning) dan in ‘dure’ wijken als Nieuwland en Kattenbroek, waar nu volgens de bouwverordening 2 parkeerplaatsen per woning de norm is. Waanzin ten top, oordeelt de BPA. En tekenend voor de elitaire visie van de zittende machthebbers. Alsof de bewoners in het Soesterkwartier, Liendert of Kruiskamp, om maar een paar oudere wijken te noemen, minder behoefte aan een auto hebben en dus minder parkeerruimte nodig hebben dan de bewoners van nieuwe wijken.
 
Gewoon doen
 
  • Ook al moet het langzaam verkeer alle aandacht krijgen; de auto is niet uit onze samenleving weg te denken. Goede betaalbare parkeervoorzieningen zijn noodzakelijk.
  • Bestaande wegen rondom de stad moeten worden verbeterd alvorens het gesprek over de westelijke ontsluiting (Westtangent) kan beginnen. Los daarvan is een ongelijkvloerse spoorwegkruising bij de dierentuin noodzakelijk.
  • Onderhoud van fietspaden moet hoge prioriteit hebben. Het parkeren van fietsen bij stations en winkelcentra moet worden verbeterd.
  • Bij de invoering van het Randstadspoor moeten nieuwe halten bij de dierenthuis en bij Liendert (richting Apeldoorn) worden geopend.
  • Het busnet moet worden aangepast waardoor wijken onderling beter met elkaar worden verbonden.
  • Stop plannen autoluwe binnenstad en voorkom verplaatsing parkeerproblemen naar rond de schil gelegen wijken.
  • Uitvoering van herinrichtingsplannen en wegaanpassingen volgens tijdschema; niet de inspraak is in Amersfoort het probleem, maar de incompetentie van het stadhuis;
  • Handhaving van de gratis stadsbus voor 65-plussers
  • Het schrappen van de discriminerende (want onderscheid makend tussen ‘arbeiderswijken’ en wijken met dure woningen) parkeernormen die het gemeentebestuur in de bouwverordening heeft neergelegd;
  • Het verzachten van de gemeentelijke eisen voor bedrijven die een eigen parkeerbedrijfsterrein (willen) hebben;
  • Mogelijk maken van aanleg ondergrondse parkeerplaatsen door bouwondernemingen/particulieren door versoepelen bouwregels en ontkoppeling van de eis deze uitsluitend beschikbaar te stellen voor inwoners met een parkeervergunning
  • Breng kosten betaald vergunningparkeren voor bewoners in eigen buurt naar aanvaardbaar niveau terug; versoepel de uitgifte en het gebruik van flexpassen (parkeren voor familie en vrienden die op bezoek komen)
12 - Economie, werk en toerisme

Hoe komt het dat de Krommestraat in de binnenstad het gezelligste winkelstraatje van Amersfoort werd? Kwam het door bewust gemeentelijk beleid, door visionaire gemeentelijke rapporten of door slagvaardige ambtenaren? Nee, het begon met een creatieve startende ondernemer die met een simpele maar aansprekende horecavestiging brood zag in de mooie, maar nagenoeg doodgebloede Krommestraat. Zijn aanpak sloeg aan en kreeg navolging van  kleinschalige ondernemers die zich specialiseerden in klein maar fijn. De les voor de gemeente moet zijn dat we onze economische plannen niet vanuit de ivoren toren van het stadhuis moeten bedenken, maar ruimte, steun en kansen moeten bieden de samenleving en aan ondernemers die hun nek durven uit te steken.
 
Schrijnend dat juist deze creatieve ondernemer twee jaar geleden een dwangsom aan zijn broek kreeg wegens ‘illegale reclame’. Op het raam van Corazon zat volgens de gemeentelijke aanschrijving een te grote ‘sticker’. En dat verdroeg zich niet met de bepalingen van de algemene plaatselijke verordening (apv). De BPA-fractie trok politiek aan de bel. En de BPA deed dat ook in het geval van een snackbar in de Hellestraat. Deze eigenaar had verzuimd een vlaggenhouder (niet groter dan 10 cm) te verwijderen en kreeg daarvoor als gemeentelijke ‘beloning’ een dwangsom van 2.500 euro aan de broek. Onmiddellijk afschaffen dit soort onzinnige regels was en is het devies van de BPA
 
Hoewel meer dan de helft van de Amersfoorters niet in Amersfoort werkt, is en blijft werkgelegenheid belangrijk. Voldoende werk met banen op alle niveaus. Praktijk gericht onderwijs, aantrekkelijk wonen, een breed aanbod van welzijn, onderscheidend winkelaanbod, een aangenaam cultuurklimaat, maar ook optimale bereikbaarheid en een flexibele overheid vormen samen de optelsom voor een aantrekkelijk vestigingsklimaat voor bedrijven en instellingen.
 
Hoe het anders en beter kan
Tot nog toe is het Amersfoort goed gegaan door de centrale ligging. Er is echter meer nodig om Amersfoort aantrekkelijk te houden. Het economische rapport van de commissie Van Ek legde het falen van het huidige gemeentelijke economische beleid genadeloos bloot. We moeten economisch inzetten op Amersfoort dat als stimulerende en inspirerende spil kan functioneren in een actieve regio.
Een samenwerking die alleen kan worden verkregen op basis van echt leiderschap, gesteund door de omliggende gemeenten. Samen met die gemeenten dient een Economisch Agentschap te worden opgezet, ondersteund door de relevante Kamers van Koophandel en instellingen als Senter/Novem.
 
Gezamenlijk kan de regio baanbrekend op de kaart worden gezet als aantrekkelijke vestigingsplaats, met een focus op kennis (onderwijs, creativiteit en advies), kunde (opleidingen) en kontakten (ontmoetingsplaats):
 
“Amersfoort als kenniscentrum”
 
De Amersfoorters weten en ervaren het. Het Amersfoortse beleid richt zich door de arrogante en bureaucratische visie vanuit het stadhuis (‘wij stadhuis weten het beter’) teveel op het ‘ondernemertje en autootje’ pesten. Daar moet een eind aan komen door het maken van een cultuuromslag, het drastisch verminderen van de regeldruk en schrappen van overbodige regels en het veel beter afstemmen van de handhaving op de echte problemen. Zeer recent zijn goede stappen gezet in betere en soepeler regels, maar het voor de ondernemers zeer belastende en hinderlijke parkeernormregime alsmede de rigide reclameregels zijn ongemoeid gebleven.
Economie en onderwijs
In het kader van Kennis moet Amersfoort streven naar allianties met Topinstituten op het gebied van onderwijs in het buitenland. Door de digitale mogelijkheden kan elke opleiding de fysieke afstanden overbruggen. Amersfoort kan profiteren van de kennis elders en die binnen zijn muren halen door ondersteunende faciliteiten te creëren. Creatieve samensmelting van het beste van het onderwijs in de wereld: een wetenschapper die in Harvard college geeft en vragen kan beantwoorden van studenten in Amersfoort. Of een Chinese medische topper die uit Beijing zijn kennis en kunde beschikbaar stelt voor vernieuwende medische behandelingen.
 
De centrale ligging van Amersfoort, de up to date faciliteiten en de aansluiting op een onderscheidend onderwijssysteem maakt het ook mogelijk een scala aan (kort lopende) opleidingen te geven. Reden waarom ook Amersfoort als ontmoetingsplaats zo hoog kan scoren. In een digitale wereld is juist een goede fysieke ontmoetingsplaats uiterst relevant. Het spreekt vanzelf dat de uitbouw van Amersfoort en de regio als kennis en adviesstad samen met de bestaande bedrijven kan en moet plaatsvinden. Dat kan door de actieve inbreng van die bedrijven in een ontmoetingsplatform  zodat bedrijven en instellingen worden gestimuleerd en geïnspireerd om in de regio te blijven en zich uit te breiden.
 
Het gebied waar het Eemcentrum is geprojecteerd zou uitstekend kunnen functioneren als centrumplaats voor dergelijke activiteiten, met een uitwijk naar het gebied rondom het station, dat daar direct op aansluit. Onbemande, shuttles van het station naar de faciliteiten maken deze snel bereikbaar. Een zichtbare en voelbare relatie met de binnenstad ligt voor de hand. De nieuwe regio Amersfoort moet naar buiten treden, aanwezig zijn waar de ‘beslissers’ verkeren. Voor het overtuigen van nieuwe bedrijven en instellingen, maar ook het binnenhalen van de juiste partners en geldstromen.
 
Creatieve acquisitie moet het sleutelwoord zijn. Citymarketing is dan nadrukkelijk meer dan het krijgen van meer toeristen! In dat geval zal Amersfoort zich ook vertegenwoordigd moeten weten door Toppers die aanspreken in de internationale wereld. Die snel een oor vinden en de zaak van Amersfoort kunnen bepleiten, die resultaten boeken. Een dergelijk investeringsklimaat kan alleen maar ontstaan en in stand worden gehouden door een creatief en niet-bureaucratisch bestuur, door beperking van het aantal regels, snelle procedures en het scheppen van optimale randvoorwaarden op het gebied van ruimtelijke ordening en verkeer. Dit alles vereist zonder twijfel een omslag binnen de bestaande bestuurscultuur in onze stad.
 
Mensen die het vuile werk opknappen..
In onze prestatiesamenleving worden ook in Amersfoort de werknemers aan de onderkant te veel ondergewaardeerd. Er moet meer worden ingezet op werkgelegenheid in onze regio voor de werknemers en zelfstandigen, die handwerk en vakbekwame arbeid verrichten. Juist de man en vrouw die het vuile werk opknappen verdienen meer status.
 
Dat geldt ook voor de vele duizenden vrijwilligers voor sportclubs, voor de buurt, in de mantelzorg etc. Schooluitval en overmatige werkstress zijn het gevolg van ambities die scholieren en werknemers zichzelf onder druk van buitenaf (samenleving, school ) opleggen. Teveel leerlingen zitten op school en opleiding tegen hun aanleg in met de neus in de theorieboeken. Terwijl de handen jeuken om in de praktijk een vak te leren …Werken en studeren met plezier op basis van ieders eigen talenten loont zowel voor individu als samenleving het beste.
Diploma´s en status zijn absoluut niet zaligmakend. Ook in dit opzicht is volgens de BPA een cultuuromslag nodig.
 
Toerisme
Frappant dat het juist Amersfoortse vrijwilligers zijn (waterlijn, gildegidsen) die de binnenstad van Amersfoort als toeristische trekpleister op de kaart zetten. Een extern rapport van nog maar drie jaar geleden vond onze binnenstad uit een oogpunt van toerisme niet de moeite van het toeristisch investeren waard. Een reden temeer om goed naar onze plaatselijke deskundigen te luisteren.
 
Toeristen die met de trein in Amersfoort aankomen – en dat zijn er veel – weten de weg naar onze binnenstad vaak niet te vinden. Terwijl die toch redelijk dichtbij is en het VVV-kantoor zich op het stationsplein bevindt. Maar ook dat VVV-kantoor speelt een onzichtbare rol op een duur ingericht Stationsplein, dat vooral lijkt te dienen als randvulling van de moderne architectuur. Niet gericht op het wegwijs maken van de bezoekers in ieder geval. Zelfs de VVV is dat niet. Wie de website van de VVV Amersfoort zoekt moet de weg naar Utrecht kunnen vinden. En dat is geen uitnodigend reclamebord voor toeristen die het juist om Amersfoort te doen is.
 
Ook in de aanbieding van de informatie moet het allemaal beter. De BPA is voorstander van een veel creatiever en inspirerender aanpak met steunpunten die aansluiten bij het waterlijninfopunt en het informatiecentrum in de Observant. Daarbij is het nodig nog meer in te zetten op initiatieven die vanuit Amersfoortse samenleving en het bedrijfsleven, in het bijzonder het horeca- en hotelwezen zelf. Dat geldt ook voor een goed toeristisch aanbod van voorzieningen. Bedrijfsmatige en particuliere inbreng moet de bouwstenen opleveren voor een nieuwe gemeentelijke visie op toerisme en recreatie, waarbij ook de ervaringen van Amersfoort 750 zijn verwerkt. Juist evenementen waarvoor Amersfoorters zelf warmlopen zoals de Marathon en de Waterlijn blijken grote trekpleisters voor bezoekers van buiten Amersfoort. De ondermaatse situatie op de camping Birkhoven is de BPA een doorn in het oog en in de verbetering zit geen schot, sterker nog de gemeente heeft zelf een aandeel in de verrommeling van het campingterrein.
 
De poot dag- en verblijfsrecreatie komt er nog zeer bekaaid vanaf ondanks de parels die Amersfoort nu al kent en investeringen in nieuwe projecten (Bloeidaal; Heerlijkheid Stoutenburg) die net klaar zijn. Volgens de BPA liggen er nog tal van groeimogelijkheden, ook eenvoudige en voor de hand liggende die geen miljoeneninvesteringen hoeven te vergen.
 
Gewoon doen:
  • Particulieren aan te moedigen zich met kamerverhuur aan te sluiten bij een instantie als de Stichting Vrienden op de Fiets, die zich ten doel stelt tegen een bescheiden tarief overnachtingen aan te bieden aan fietstoeristen
  • Het invoeren van een zomerse berenboemel (treintje of tramwagentje) vanaf het NS-station richting dierentuin en weer terug
  • Een zomerse citytour door de stad Amersfoort
  • een gecombineerd arrangement waarbij op warme zomerse dagen bezoekers van de dierentuin tegen een sterk gereduceerd tarief een duik in het bosbad Birkhoven kunnen nemen
  • het drastisch opknappen van de camping en het dagterrein aan de B.W.-laan
  • aanleg van gratis of goedkope camperlocaties in de nabijheid van de binnenstad
  • meer aandacht voor typisch Amersfoortse bedrijven en lokale en regioproducten in stad en platteland; organiseren/stimuleren van bedrijfsbezoeken
  • meer gemeentelijke steun voor waterlijn, fietsboot, gilde en andere initiatieven waar vrijwilligers bij zijn betrokken
     
13 - Cultuur
 
Volkscultuur gaat boven elitecultuur. Amersfoort is gediend met een creatieve cultuur. Niet alleen uit het oogpunt van nieuwe werkgelegenheid, maar vooral vanuit het oogpunt van een levendige, vitale stad waar mensen hun creatieve talenten actief en passief kunnen beleven.
 
De BPA wil tegenwicht bieden aan het beleid van de Amersfoortse politieke kunstpausen, die dure elitecultuur als norm voorschrijven. De BPA vindt steun aan musea, podiumkunsten (schouwburg, theater, concerten maar vooral amateurkunst beoefening) en muzikale manifestaties van groot belang. Een steun die moet leiden tot een brede deelname aan die activiteiten door de bevolking van Amersfoort. Elitaire cultuuruitingen zijn niet in het belang van Amersfoort.
 
Wat de BPA betreft zijn dure investeringen in een Armandomuseum (naast handhaving van het Mondriaanmuseum) voor een handjevol mensen teveel van het goede. We besteden dat geld liever aan stimulering van jeugddeelname, het uitbreiden van de marktmogelijkheden (boeken, speelgoed, curiosa, kunst etc. etc.) of een Winterfestijn waar velen gebruik van kunnen maken.
 
Mondriaan is voor Amersfoort en de abstracte kunst een icoon die het investeren waard is en waarnaast als populaire tegenhanger de naïeve Amersfoortse schilderschool met Toon Tieland als publiekstrekker voor de museale balans moet zorgen. Daarom is de BPA voorstander van een Toon Tielandmuseum en daartoe is het bekende Rietveldgebouw op de Zonnehof een uiterst geschikte locatie. Onverteerbaar namelijk vindt de BPA het, dat juist het werk van de uiterst populaire en aansprekende Toon Tieland in de kelders van Flehite staat te verstoffen.
 
De BPA staat kritisch tegenover de deelname aan grotere manifestaties die enerzijds weliswaar bijdragen aan (landelijke) bekendheid van Amersfoort, maar anderzijds veel overlast met zich meebrengen. Als het erop aankomt, kiezen we voor het beperken van nieuwe overlast en het investeren in creatieve oplossingen.
 
We gaan er vanuit dat het streven om Amersfoort een Kennisstad te laten zijn ook positieve effecten zal hebben op de faciliteiten en mogelijkheden van de bibliotheek- en mediavoorzieningen. Een nadrukkelijke bezinning op de taak en faciliteiten van de bibliotheek past, vanuit de verregaande digitalisering, daar ook bij.
 
De BPA is gehecht aan de Amersfoortse identiteit. Behoud van het culturele erfgoed is voor iedere samenleving van groot belang, dus ook voor de Amersfoortse. Zonder daar overigens overdreven over te doen. Zo moet een binnenstad leefbaar blijven en is het verbannen van de auto’s van bewoners nauwelijks een bijdrage daaraan. Juist een actieve betrokkenheid van de binnenstadbewoner en binnenstadondernemer, draagt bij aan het bewaren en verfraaien van diezelfde binnenstad. Het zijn immers zeer betrokken bewoners en lokale ondernemers, die –met hun zorg voor woning, winkel, monument en straat– het historisch centrum aantrekkelijk maken en leefbaar houden.
 
Het gaat echter niet alleen om cultureel erfgoed, het gaat ook om eigentijds vermaak. Tien jaar praten over een discotheek voor jongeren kan natuurlijk niet en we moeten dus zorgen dat die discotheek er ook echt komt. Nieuwe media, als internet, wijk-TV via het nieuwe glasvezelnet, maar ook de oude media, zoals radio en TV, kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan de samenhang in de stad.
Omroep Amersfoort die nu de gemeentelijke zendmachtiging heeft, kan in potentie een verrijking van het Amersfoortse medialandschap vormen. Alvorens een nieuwe zendmachtiging wordt verleend, zal een zorgvuldige afweging moeten worden gemaakt tussen de aanbieders. Stimulering van de cultuur en het als omroep bijdragen aan de onderlinge saamhorigheid in Amersfoort en wijk en buurt zal een belangrijk weegcriterium zijn.
 
De politieke coalitie die nu al 8 jaar in dezelfde partijsamenwerking de lakens in de stad uitdeelt, zet hoog in op het Eemhuis op het nieuwe Eemplein, waarin onder meer de nieuwe bibliotheek moet worden ondergebracht. Maar de peperdure investeringen gaan ten koste van biebfilialen en de biebbus, die in onze wijken voor met name veel oudere inwoners in een behoefte voorzien. De BPA vindt nieuwe ontwikkelingen zoals internet, digitalisering, manifestaties voor een moderne centrale bieb nodig, maar dit mag niet leiden tot het ontmantelen van de wijkfilialen.
 
 
14 - Amersfoort sportieve stad
Sport heeft uiterst belangrijke maatschappelijke functies. Het verleent jong en oud identiteit, trots en gemeenschapszin. Bovendien houdt het jong en oud in onze samenleving gezond.
Samen sporten is een uniek bindmiddel. Voor gezinnen, voor vrienden, voor buurt, voor school, voor het werk, voor iedereen. vrijwilliger goed presteren.
 
De BPA ziet sport in club- en groepsverband als een uiterst belangrijk middel om stad, wijk en buurt vitaal en in beweging te houden. Sportverenigingen met de vele tienduizenden vrijwilligers, begeleiders, betrokken ouders en kinderen vormen uiterst belangrijke maatschappelijke pijlers van wijk en buurt. En kijk eens naar wat de Marathon Amersfoort 750 allemaal niet aan enthousiasme, ontmoetingen en Amersfoort-promotie losmaakte …
 
Pannaveldjes en buurtoverlast …
In de wijk Nieuwland stuitte de aanleg van een pannaveld in de Kruidenwijk op verzet van de buurt. De bewoners vreesden overlast van hangjongeren, waar in de buurt toch al geen land mee te bezeilen was. De BPA deed het college het voorstel af te zien van realisering op deze gevoelige plek en het pannaveld te realiseren in overleg met ASC Nieuwland aan de Laan van Duurzaamheid, 300 meter verder. Een idee dat wonderwel slaagde. ASC Nieuwland ontwikkelt zich als brede sportclub, afgestemd op de jeugd voor de hele wijk en was blij met de komst van het pannaveld. En de Kruidenwijk haalde opgelucht adem …
 
Daarom moet door de gemeente samen met clubs, scholen, burgers en ondernemers per wijk of buurt hoog worden ingezet op sport in de wijk. Met samenwerkende scholen, sportclubs en andere wijkclubs- en wijkinstellingen als spil van de wijk. Wat er nu bij de gemeente op het terrein van ambities, inzet en slagvaardigheid aan sportbeleid (vastgesteld oktober 2008) ligt, is ver onder de maat. De Amersfoortse Sport Federatie (ASF) die bijna vijftigduizend sporters vertegenwoordigt, noemde de gemeentelijke inspraak om tot nieuw aansprekend sportbeleid en goede betaalbare accommodaties te komen een regelrechte farce. Maar ook naar de vele iedere individuele insprekers en instellingen als de Stichting Topsport Amersfoort werd door dit college niet geluisterd, veel inbreng kreeg niet eens een antwoord … !
 
Zwembad Hogeweg wordt blunderbad
Alle politieke partijen in de gemeenteraad –behalve de BPA – leverde zich met huid en haar over aan de nieuwbouw van een zwembad aan de Hogeweg, dat het beloofde zwemparadijs moet worden. De gemeente gaat dit zwembad zelf bouwen, de BV SRO waarvan de gemeente aandeelhouder is krijgt een voorkeurspositie ten opzichte van commerciële marktpartijen. De gevolgen zijn desastreus. De kosten (nu – oktober/november 2009 - staat de teller al op ruim 25 miljoen euro) lopen steeds verder uit de hand. De locatie is te krap en ongelukkig gelegen. En als klap op de vuurpijl: ‘het zwemparadijs’ is niet bestemd en geschikt voor zwemfun, want het beschikt niet over een aquadroom of speelvoorzieningen. Allemaal het gevolg van een gezamenlijke gemeente/SRO-strategie: voor het zwemplezier moeten de inwoners naar de SRO-zwembaden in Leusden, Nijkerk en Soest! Immers de SRO, waarvan de gemeente Amersfoort aandeelhouder is, verwierf dit jaar met het beheer van het zwembad Octopus in Leusden en De Slag in Hoevelaken, een volledig monopolie op de zwembaden in de omringende gemeenten. De BPA verzette zich met hand en tand tegen deze ontwikkeling. En kiest voor grondige renovatie van het sportfondsenbad, dat vele miljoenen euro’s goedkoper is.
Kijk eens naar:
  • de lange wachtlijsten voor de jeugd
  • het gebrek aan sporthallen
  • het achterstallig onderhoud van vele accommodaties
  • de discutabele verdeling van de 9 nieuwe kunstgrasvelden door de wethouder
  • de gang van zaken rond het geplande peperdure zwembad aan de Hogeweg, dat geen zwemparadijs maar een blunderbad wordt
  • het gebrek aan bereidheid op het stadhuis om met andere investerings- en samenwerkingsogen naar een aangepaste fasering en andersoortige opzet van accommodaties te kijken
  • de bevoorrechte positie van de geprivatiseerde SRO
  • het grote verschil in tarieven voor binnen en buitensport
  • de bureaucratische aanpak van het sportbeleid
  • de afwezigheid van toptalentontwikkeling
  • de buitenclubs die zonder kunstgrasveld zitten
  • de versleten wetravelden (= eerste generatie kunstgrasvelden van tien jaar oud)
 
Het mag duidelijk zijn waarom de BPA de afgelopen jaren de insprekers steunde en oppositie voerde tegen dit gemeentelijk sportbeleid.
 
BPA hoofduitgangspunten
  • de clubs vormen het sportieve en culturele hart van een vitale buurt en wijk; versterk de clubs en geef ze de ruimte
  • sport, onderwijs, buurtinstellingen, gemeente en SRO presteren beter door onderlinge samenwerking en inschakeling bedrijfsleven; een convenant/overlegstructuur waarbij naast sport, onderwijs, particuliere fitnessclubs,bedrijfsleven en individuele sporters elkaar aanspreken, kan wonderen bewerkstelligen (zie als resultaat Marathon Amersfoort 750)
  • de vele duizenden clubvrijwilligers vormen maatschappelijk goud
  • zet actief in op gehandicaptensport in overleg met de regionale gehandicaptenorganisatie en de Stichting Albufoort, die uitwisseling voorstaat tussen Amersfoort en de gemeente Albufeira (Algarve)
  • brede recreatiesport is onmisbaar voor ontwikkeling van toptalent en doorontwikkeling naar topsport
  • vormen, stimuleren, subsidiëren van opleidingskader voor verder professionaliseren van breedtesport richting topsport
  • schakel de clubs in bij een goed en breed aanbod van wijkactiviteiten en goede spreiding van voorzieningen in buurt en wijk ;
  • individueel sporten en ontspannen op gemeentelijke voorzieningen in de wijk blijft uiteraard mogelijk, in het bijzonder ook voor de doelgroep jeugd. Maar gemeente en SRO laten clubs, bewoners, wooncorporaties, welzijn en bedrijfsleven deze activiteiten voortaan niet meer links liggen
De traditionele stadhuiskijk op sport voor iedereen in wijk en buurt moeten we loslaten. De arrogantie dat ambtenaren en wethouders het beter weten dan de clubs en actief meedenkende sporters ook.
 
Hoever arrogantie kan gaan ..
Wat te denken van de volgende gemeentelijke hooghartigheid. Drie en een half miljoen euro trok de gemeenteraad in 2007 uit als extra budget voor de aanleg van kunstgrasvelden en de bouw van een sporthal. Vervolgens liet de PvdA-sportwethouder de raadsleden, de clubs en de ASF heel lang in het ongewisse over de verdeling van 9 nieuwe kunstgrasvelden. Een belangrijk deel van het sportbudget reserveerde de wethouder doodleuk voor de bouw van een sportlokaal bij het scholencluster De Bron in Vathorst. Het betrof een sportlokaal alleen geschikt voor schoolsport. Niet voor de binnensportverenigingen van Amersfoort, die aan geschikte sporthallen een schreeuwende behoefte hebben …
 
Clubs in de wijk die het moeilijk hebben, moeten we stimuleren, niet saneren. Gemeentelijke voorzieningen moet het stadhuis in overleg met clubs en buurt realiseren. Schoolpleinen en schoolomgevingen moeten veel sportvriendelijker en veiliger. Clubs helpen met het opleiden van kader.
 
De clubhuizen en sportaccommodaties worden ontmoetings- en activiteitencentra voor de hele buurt. De gemeente dwingt niet maar stimuleert. De ASF krijgt samen met de clubs een belangrijke adviesrol
Wijkoverstijgende sportvoorzieningen moeten tot stand komen in nauw overleg met ASF, Stichting topsport en andere deskundigen.
 
Gewoon doen
De BPA wil aan de hand van herijking van het sportbeleid het volgende sportdeltaplan:
 
  • Sporten in eigen buurt en wijk; wachtlijsten voor jeugd moeten met voorrang worden weggewerkt
  • Voor de clubs een sportstageleerplan bedoeld om sportstudenten bij de clubs ervaring op te laten doen;
  • Sterke ondersteuning van het vrijwilligerswerk door begeleiding, deskundigheidsbevordering en waardering;
  • Elke wijk beschikt over een basisniveau aan sportvoorzieningen
  • Vervanging wetratrainingsvelden door kunstgrasveld(en) en/of multifunctionele (sport)accommodaties
  • Een eenduidig en rechtvaardig tarievenbeleid voor het gebruik van de accommodaties
  • Investeren in (groot) onderhoud van de accommodaties
  • Overleg met de ASF/SRO over aanleg en beheer van trapveldjes, basketbalveldjes, school- en speelpleinen in de wijk als basis voor een gezonde infrastructuur
  • Maak gemeente en sportverenigingen in overleg met de buurt samen verantwoordelijk voor het beheer van de sportaccommodaties in de wijk
  • Maak sport generatiebestendig, m.a.w sport als maatschappelijke basis voor ontmoeting, activiteit en andere vormen van recreatieve ontspanning van jong en oud in de wijk
  • Vorming van een deskundigenpool zoals combinatiefunctionarissen, die ten dienste staan van de clubs en ondersteuning bij deskundigheidsbevordering van het kader
  • Een subsidie- en tarievenstelsel dat maatschappelijke initiatieven van sportverenigingen stimuleert en ondersteunt stimuleer buitenschoolse activiteiten in samenwerking tussen sportverenigingen en cultuurinstellingen
  • Actieve samenwerking tussen school en sportverenigingen en het opzetten van onderlinge club en schoolsportcompetities
  • Multifunctionele (sport) accommodaties in de wijk die zijn opengesteld voor scholen, sportverenigingen én de buurt
  • Handhaven van de regelingen die sporten ook voor jeugd en ouderen betaalbaar houden; geen afbraak van de regeling gericht op wegnemen van financiële drempels (o.a. jeugdsportfonds)
  • Daluren in de sportaccommodaties gebruiken door sportieve doelgroepactiviteiten te organiseren voor bv. senioren, inactieven, gehandicapten en andere doelgroepen
  • Ondersteun en faciliteer sportverenigingen die topsport en talentontwikkeling willen omarmen. Sluit topsport en talentontwikkeling aan op regionale programma’s en talentcentra
  • Realiseer een multifunctionele hal waar topsportevenementen kunnen worden gehouden
  • Benut Amersfoortse topsporters en talenten als onderdeel van de citymarketing en als rolmodel
  • Ondersteun individuele topsporters en talenten met scholings-, vervoers- en financiële mogelijkheden
  • het ongedaan maken van de ingevoerde bezuiniging op sport
  • Snelle bouw van een multifunctionele evenementenhal in Vathorst sportcluster
  • Ga niet door met investeren in het blunderbad aan de Hogeweg maar kies voor een veel goedkopere ingrijpende renovatie van het Sportfondsenbad met handhaving van aquadroom, springtoren en geschikt voor prestatiesport
  • zet de vele vrijkomende miljoenen in voor kunstgrasvelden en binnensport
  • laat het professionele model voor de kunstijsbaan Vathorst los en benut de gereserveerde miljoenen voor de recreatieschaatsers. De BPA ontwikkelde een 400 meter baan die in de buitenlucht schaatsen tot een temperatuur tot plus 5/6 graden Celcius mogelijk maakt. Verder voorziet het BPA-plan in een ijsdome (overdekt ijsplaza) voor recreatieschaatsen; 
  • geen kapitaalsvernietiging door verplaatsen hypermoderne sportcomplex van v.v. VOP in Vathorst;
  • bevorderen en steun aan gehandicaptensport
  • steun aan Stichting Albufoort en de uitwisseling van gehandicapte sportbeoefenaars alsmede inhaken op reeds bestaande initiatieven en uitwisseling van know-how voor opvang en begeleiding van gehandicapten met de gemeente Albufeira in Portugal
  • gemeentelijke organisatie van uitreiking trofeeën Sportkei
  • steun/subsidie aan Huis van de Watersport/Hemus voor nieuwe accommodatie aan de Eem op de door de gemeenteraad aangegeven locatie
  • geen segregatie en positieve sportdiscriminatie door gemeentelijke bevoorrechting allochtone vrouwensport
  • maak gebruik van rolmodellen in de sport (Amersfoortse sporthelden) om jeugd aan het sporten te krijgen en te houden;
  • stimuleer sportclubs tot anti-pestprotocols en ondersteun aanbod cursussen Kanjers in de sport, die kinderen ouders en begeleiders in en buiten het veld alert maakt op pestgedrag en het bestrijden daarvan
  • vormen , stimuleren, subsidiëren van opleidingskader voor verder professionaliseren van breedtesport
  • doneer richting topsport een vaste jaarlijkse bijdrage van 50.000 euro voor een topsportfonds in aanvulling op sponsorgelden
  • kies voor de Marathon Amersfoort als belangrijkste sportevenement dat Amersfoort op de kaart zet en faciliteer het als vast tweejaarlijks evenement
 
15 - Naar een financieel zuinige en transparante stad
 
 
De gemeente moet en kan veel zuiniger omgaan met de belastingeuro’s van de burgers en de ondernemers. Ook heeft de BPA de afgelopen jaren aangetoond, dat de belastingtarieven lager kunnen.
 
Burgers en bedrijven als melkkoe
De BPA bijt zich al jaren –met toenemend succes– vast in lastige belastingdossiers. Door ruim te ramen waren de afvalstoffenheffingen te hoog. Het geld dat overbleef verdween in de algemene gemeentepot en ging niet terug naar ondernemers en bedrijven.
 
Dit was de BPA een gruwel, waartegen stelselmatig door de BPA politiek werd geageerd. De afvalstoffenheffing mag kostendekkend zijn en niet meer dan dat. De BPA heeft ervoor gezorgd, dat de teveel betaalde afvalstoffenheffing niet zomaar in de gemeentekas verdween, maar terug ging naar de belastingbetaler.
 
Bovendien is de heffing lager geworden door eindeloos bij college en in de gemeenteraad de kwestie te benoemen en met tegenvoorstellen te komen.
 
Belastingdruk nog steeds te hoog
Volgens de BPA kunnen de lasten nog verder naar beneden. Dit komt doordat de gemeente mede-eigenaar is van de ROVA. De ROVA maakt in de ogen van de BPA veel te veel winst. Die winst wordt door de ROVA uitbetaald aan de gemeente in de vorm van dividend. Maar dat dividend -een ander woord voor winst– behoort doorgesluisd te worden naar de belastingbetalers, de burgers dus. En hoort niet te verdwijnen in de gemeentekas om er leuke politieke dingen mee te doen.
 
Volgens de BPA zijn de OZB, de afvalstoffenheffing en het rioolrecht nog te hoog. Daarom zal de BPA zich inzetten om ook die op een correcte wijze vast te laten stellen.
 
Onjuiste OZB
Voor 2008 werd een nieuw systeem van OZB heffing vastgesteld. Niet meer volgens de schijven van €2.500 maar door middel van een percentage. Hierdoor zouden de afrondingsbedragen ook belast worden. Bovendien had de gemeente de heffingen in 2007 te hoog vastgesteld, waardoor er meer OZB was geïnd dan begroot. De procentuele verhoging voor 2008 bedroeg oorspronkelijk 3,5%. De BPA vocht met succes de herberekeningmethodiek aan, die in het nadeel van de burger was. Dit bracht de daadwerkelijke verhoging terug tot 1,5%.
 
Geldverkwisting
Wat de uitgaven betreft, is de BPA van mening dat de gelden die de gemeente ontvangt veel effectiever en efficiënter besteed kunnen worden. Om een paar voorbeelden van in onze ogen geldverspilling te noemen:
 
  • de 23 miljoen euro waarmee afvalverwerker Smink werd afgekocht om af te komen van het mammoetbaggerdepot tussen de wijken Nieuwland en Vathorst. Een baggerdepot dat het gevolg was van een in de negentiger jaren gesloten deal om de afvalverwerker buiten het consortium van projectontwikkelaars te houden dat Vathorst ontwikkelt. Nu mag Smink gedroogde bagger bovenop de afvalberg storten. In 12 jaar tijd drie keer vette miljoenen winst voor de afvalverwerker. Een hoge gemeenschapsprijs voor wanbestuur en wanbeleid…!
  • de opvangvoorzieningen van dak- en thuislozen. Kent u het verslaafdendrama rond de Kleine Haag nog? Miljoeneninvesteringen tegen de wil van de buurt in voor de opvang van verslaafden, die uiteindelijk niet kwamen. Nu is de Kleine Haag ingericht voor de opvang van thuis- en daklozen.
 
De BPA is verder van mening dat plannen veel goedkoper ontwikkeld kunnen worden door gebruik te maken van de deskundigheid van de Amersfoorters zelf. In een vroegtijdig stadium meedenken van de burgers zelf kan veel problemen voorkomen, omdat die burgers op de hoogte zijn van de situatie en vaak goede ideeën hebben.
Het sprookje van de goedkope en efficiënte ambtelijke organisatie van Amersfoort. De regerende politieke elite gaat er prat op dat Amersfoort zo weinig ambtenaren in dienst heeft. Eerder vertelden we al over de inhuur van deskundigen van buitenaf, voor een bedrag van 30 miljoen euro. Jaarlijks! De clou zit ‘m er in, dat als je een klein ambtenaren apparaat hebt, het onvermijdelijk is dat je mensen van buitenaf moet inhuren om beleid en plannen te ontwikkelen. Dat het goedkoper is, kan niet worden aangetoond. En wat erger is: de gemeenteraad weet niet wat al die dure experts voor taken uitvoeren. Een volstrekt ontoegankelijk web van mandaten en managementcontracten belet elk doorkijkje. Onvoorstelbaar dat de BPA in haar kritiek op deze wijze van besturen en het voeren van organisatiepolitiek nagenoeg alleen stond. Een kritiekloze gemeenteraad; wethouders die ‘hun’ organisatie afschermen, maar als het misloopt weigeren politieke verantwoordelijkheid te nemen!!! In die context is het verklaarbaar dat tot afgrijzen van de BPA in enkele jaren de jaarlijkse kosten voor inhuur van adviseurs van buitenaf explosief stegen.
 
De inhuur van deskundigen van buitenaf. Volgens een rekenkameronderzoek bedroeg de inhuur van deskundigen in 2004 € 6 miljoen euro. In 2008 was dit bedrag opgelopen tot € 30 miljoen. De uitgaven zijn de afgelopen vier jaar dus vijf keer zo hoog geworden. Nu in het zicht van de naderende verkiezingen en de noodzakelijke bezuinigingen gaan ook andere politieke ogen open …
 
Een ander punt waar de BPA zich zorgen over maakt, vormt de privatiseringsdrang (het onderbrengen van gemeentetaken bij verzelfstandigde bedrijven). Zo kennen we:
 
  • de SRO die zorgt voor gebouwen en de sportvoorzieningen
  • de SWA: de stichting welzijn Amersfoort die o.a. de wijkcentra, de jeugdhonken en peuterspeelzalen onder zijn beheer heeft
  • de Flint verzorger van theatervoorstellingen
  • de ROVA de ophaaldienst voor huishoudelijk afval
 
Door al die taken te verzelfstandigen, tellen de werknemers die daar werken niet meer mee als ambtenaren. Maar de taken die door hen worden uitgevoerd, worden wel betaald door de gemeente. In feite zijn er dus meer werknemers bij de gemeente Amersfoort, dan de gemeente wil doen voorkomen.
 
Zo kennen we ook een aantal samenwerkingsverbanden in Amersfoort:
  • de veiligheidsregio
  • servicebureau gemeenten,
  • regionale brandweer
  • de GGD
 
Een groot nadeel van deze organisatievormen is, dat de beleidsstellende en controlerende taak van de gemeenteraad steeds meer raakt ingeperkt, terwijl het wel gaat over gemeentetaken. Het toverwoord schaalvergroting en privatisering vormt geen enkele garantie dat onze stad, burgers en bedrijven er ook beter van worden. De BPA vindt dat de komende jaren veel en veel kritischer naar privatisering en regionalisering moet worden gekeken. En onnodige schaalvergroting die geen aantoonbare gemeentevoordelen oplevert moet worden tegengehouden. Zoals bijvoorbeeld de fusie van de SRO met de gemeentelijke sportafdeling van Haarlem. Ook zou het niet mogelijk moeten zijn dat de SRO, waarvan Amersfoort aandeelhouder is zich garant stelt voor de exploitatie van het Leusdense zwembad de Octopus.
De BPA vindt het een groot democratisch gevaar dat de gemeenteraad als hoogste bestuursorgaan steeds meer aan betekenis gaat verliezen. Vaak gaat de gemeenteraad blind akkoord met regionaal en ambtelijk voorgekookte voorstellen, zonder dat de raad zicht heeft in de gevolgen van die besluiten voor de stad Amersfoort en de dienstverlening aan de burgers.
 
De BPA vindt ook dat onder de noemer van het dualisme teveel taken worden gedelegeerd naar het college van B&W. Pas achteraf kan de gemeenteraad dan wat doen. En dan nog maar mondjesmaat, de bekritiseerde besluiten en maatregelen zijn immers al genomen.
 
Het dualisme verlangt dat de raad in dat geval extra werk maakt van haar controlerende taak. Maar ondanks de gemeentelijke rekenkamer komt het daar vaak niet van omdat er veelal een politiek belang is om niet al te kritisch te zijn…
 
Bij het vaststellen van de Begroting heeft de gemeenteraad alleen informatie over de grote lijnen. Wijzigingen in de budgetten worden onvoldoende beschreven. Bovendien worden er met de verschillende afdelingen in het stadhuis prestatieovereenkomsten gesloten, waarbij een totaal budget wordt overeengekomen. Wat er bij de verschillende projecten aan geld overblijft, mag naar eigen inzicht van de afdeling aan andere projecten worden besteed. De BPA vindt dit niet kunnen.
 
Er dient zoals gezegd altijd en voor elke post zorgvuldig met het geld van de belastingbetaler te worden omgegaan.
 
Gewoon doen
De BPA staat dan ook voor:
  • Zo laag mogelijke afvalstoffenheffing en rioolheffing
  • OZB niet hoger dan noodzakelijk is
  • Zorgvuldige besteding van de belastinggelden
  •  Transparant financiëel beleid dat goed controleerbaar is
  • Goede ambtelijke organisatie, zodat dure inhuur van personeel zoveel mogelijk voorkomen wordt
  • Transparante voorstellen, die samen met de burgers ontwikkeld worden
  • Een gemeenteraad die meer verantwoordelijkheden heeft
  • Gedegen onderzoek naar het contractmanagement
 
 
 
   

 

 

Copyright © 2009 ---.
All Rights Reserved.